Meltem
Kıdemli Üye
Türk Babalarının Özellikleri
Türk Babalarının Özellikleri
Türk Babalarının Özellikleri
TÜRK BABASI SORUMLULUK SAHİBİDİR EVE EKMEK GETİRİR
Nesiller geçiyor, sosyoekonomik yapı değişiyor. Ama Türk babasının bu özelliği, değişmiyor. Bu ülkede babalar, kendilerini ailenin maddi geleceğinin ve fiziksel ihtiyaçlarının yegane sorumlusu olarak görüyor.
Türk babası hakikaten kendini evin direği olarak görür. Başka ülkelerde, çocuklarla ilgili birçok şeyde olduğu gibi, bu da daha kolektifken, bizde bu yük babanın omuzlarındadır. Büyük kentlerde babalar çocuk yaparken, bir çocuğun toplam maliyetini bile düşünür. Bu maliyet, babanın kafasında ikinci çocuk kararında bile etkilidir.
TÜRK BABASI ÇOCUKLARIN DUYGUSAL İHTİYAÇLARINDAN MESUL DEĞİLDİR
Türk babası, aile bireylerinin karnının tok, sırtının pek olduğunu gördükten sonra, koltuğuna geçip arkasına yaslanır ve televizyonun kumandasını (yeni nesilde x box'un kumandasını) eline alır.
babalar, kendi babasından gördüğü gibi teknik konularla ilgileniyor. Saatinde uyudu mu, okula gitti mi, derslerine çalıştı mı... Fiziksel ihtiyaçları karşılanıyorsa, duygusal ihtiyaçları da karşılanmıştır diye bir neden sonuç ilişkisi var kafalarında.
TÜRK BABASININ ELİ BİBERONA ACEMİDİR
Sizin bizim babamızın, dedemizin ve onların dedesinin jenerasyonu, hayat denen badireyi eline biberon almadan atlatmayı başarmıştır. Dolayısıyla çocuk bakımıyla ilgilenmek Türk babasının genetik kodunda yoktur. Yeni nesil babalarda ise işler değişmeye başladı. Bugünlerde baba olanlar, biberon da eline alır, alt da değiştirir ama bir önceki nesilden genetik geçiş eksikliği zaman zaman babanın acemi ellerinde tiremeye, bünyesinde alerjik reaksiyonlara yol açar.
Yeni babalarda çocuk doğumuna karşı müthiş bir heyecan var. Bütün kontrollere birlikte gidiliyor. Hamilelik ve doğum sürecinde ortaklık devam ediyor. Çocuk doğduktan sonra zamanla ortak alt değiştirmeler, gece birlikte kalkmaların yerini babaların sadece bebekle oynadıkları bir düzen alıyor. Ama zaten anne de aslında babaya pek alan vermiyor.
TÜRK BABASI BEBEK İLE NE YAPACAĞINI BİLEMEZ AMA HEVESLİDİR
Babalık öğrenilir. En çok da kendi babanızdan. Bugünlerde ise anne/baba eğitimi veren kurslardan.Yeni nesil Türk babası, kurs ile gelenek arasında bocalar. Bebeğiyle ilgilenmek ister, heveslidir. Ama kurstaki hemşire teyze, bebeğe kaka yaptırma masajını anlatırken, gözünün önüne yeni doğmuş kardeşini eğreti tutan kendi babası, babasının elinden panikle bebeği alan teyzeleri gelir.
Hastanede doğum katına gidin, anne ve bebek, kadın aile büyükleriyle odadadır. Baba ve diğer erkekler, kapının önünde sohbet ediyordur. Aile olunacak o kıymetli anlar, daha ilk günden aile büyükleri tarafından çalınıyor. Daha sonra da babanın bu role ısınması çok zor oluyor. Bebeğe bakım vermek konusunda aile meclisinin kadın grubu tarafından sürekli dışarı itiliyorlar.
TÜRK BABASI YÜZ GÖZ OLMAZ OTORİTE FİGÜRÜDÜR
''Akşam babana söyleyeceğim'' bu söz nesiller boyu Türk babalığının mihenk taşı olmuştur. Bütün gün çocuklarla yüz göz olan annenin, işler çığırından çıktığında bir öcüye ihtiyacı olur.
Türk babaları kuralları bile bir mesafeden koyuyor. Anneyi aracı ediyor. ''Söyle onu öyle yapmasın, söyle onu giymesin'' diyor. Baba çocuğunun ne tür bilgisayar oyunları oynamaktan zevk aldığını bilmez. Çocuğun ilgi alanı ona sıkıcı gelir. Fakat anneye der ki ''söyle çok fazla bilgisayar oynamasın''. Sorsanız, baba ''biz hep birlikteyiz'' diyor ama, çocuğuyla birlikte yaptığı şey, birlikte televizyon seyretmekten ibaret.
TÜRK BABASI EĞLENCE MÜDÜRÜDÜR
Türk babası aslında evde olup biteni pek bilmez. Bilmek de istemez. İş evin ailenin düzenine gelince pis işler anneye kalır. Türk babasının bu kısmı da çocuklarıyla birlikte olduğunda sadece hoşça vakit geçirmek ister. Pazar gününü babalarının omuzunda geçiren çocuklar, Pazartesi günü aynı muameleyi neden anneden görmediklerini, bu brokoli ısrarının nereden çıktığını anlayamaz.
Yeni nesil Türk babalarının bir kısmı, kendi babalarından görmediklerini geçekleştirmek amacıyla bazı konularda uçlara kayabiliyor. Büyük kentlerde babalar çok çalışıyor. Çocuklarıyla zaman geçiremiyor. Bunun yerine maddi isteklerini yerine getirmeye çok heves gösteriyorlar. Birlikte olduğumuz zamanda eğlenmek istiyorum. Can sıkmak istemiyorum diyorlar.
TÜRK BABASI KIZINA DAHA YAKINDIR
Eski nesil Türk babaları erkek çocuk isterdi, yen nesil Türk babalarının ise ultrasonda fazladan bir uzuv görünce üzüntüden beti benzi atıyor.
Kız çocuklarıyla babaların ilişkileri, ergenliğe kadar çok güzel. Babalar kendi hemcinsiyle küçükken nasıl ilişki kuracağını, ne konuşacağını bilemiyor. Ama Kız çocuğunun zaten kendisi konuşkan olduğu için, babanın işini kolaylaştırıyor.
Ergenlikle birlikte, babalar kızlarından uzak durması gerektiğini düşünmeye başlıyor. Bir de araya cinsiyet farkı giriyor. Baba aynanın karşısında saatler geçiren kızını anlayamıyor.
TÜRK BABASI OĞLUYLA BÜYÜDÜKTEN SONRA YAKINLAŞMAK İSTER
Kızlar ''babacımmm diye'' babaların boynuna sarılırken, erkek çocuklarla babalar ergenlik çağına kadar en fazla karşılıklı topa vurup dururlar. Türk babası erkek çocuk büyüyünce ''eee evladım anlat bakayım. Nasıl gidiyor'' diyerek mevzuya girmek ister. Karşılığında bir omuz silkmesi alır.
Yaş ilerledikçe babalar oğullarıyla daha çok şey paylaşmak ister . Ama ergenlik tam da çocukların anne babayla paylaşımının azaldığı dönemdir. Çocukken oyun oynamayı beceremez. Bu sefer de o reddedilir. Üstelik çocuğu da tanımıyordur.
alıntı
Türk Babalarının Özellikleri
TÜRK BABASI SORUMLULUK SAHİBİDİR EVE EKMEK GETİRİR
Nesiller geçiyor, sosyoekonomik yapı değişiyor. Ama Türk babasının bu özelliği, değişmiyor. Bu ülkede babalar, kendilerini ailenin maddi geleceğinin ve fiziksel ihtiyaçlarının yegane sorumlusu olarak görüyor.
Türk babası hakikaten kendini evin direği olarak görür. Başka ülkelerde, çocuklarla ilgili birçok şeyde olduğu gibi, bu da daha kolektifken, bizde bu yük babanın omuzlarındadır. Büyük kentlerde babalar çocuk yaparken, bir çocuğun toplam maliyetini bile düşünür. Bu maliyet, babanın kafasında ikinci çocuk kararında bile etkilidir.
TÜRK BABASI ÇOCUKLARIN DUYGUSAL İHTİYAÇLARINDAN MESUL DEĞİLDİR
Türk babası, aile bireylerinin karnının tok, sırtının pek olduğunu gördükten sonra, koltuğuna geçip arkasına yaslanır ve televizyonun kumandasını (yeni nesilde x box'un kumandasını) eline alır.
babalar, kendi babasından gördüğü gibi teknik konularla ilgileniyor. Saatinde uyudu mu, okula gitti mi, derslerine çalıştı mı... Fiziksel ihtiyaçları karşılanıyorsa, duygusal ihtiyaçları da karşılanmıştır diye bir neden sonuç ilişkisi var kafalarında.
TÜRK BABASININ ELİ BİBERONA ACEMİDİR
Sizin bizim babamızın, dedemizin ve onların dedesinin jenerasyonu, hayat denen badireyi eline biberon almadan atlatmayı başarmıştır. Dolayısıyla çocuk bakımıyla ilgilenmek Türk babasının genetik kodunda yoktur. Yeni nesil babalarda ise işler değişmeye başladı. Bugünlerde baba olanlar, biberon da eline alır, alt da değiştirir ama bir önceki nesilden genetik geçiş eksikliği zaman zaman babanın acemi ellerinde tiremeye, bünyesinde alerjik reaksiyonlara yol açar.
Yeni babalarda çocuk doğumuna karşı müthiş bir heyecan var. Bütün kontrollere birlikte gidiliyor. Hamilelik ve doğum sürecinde ortaklık devam ediyor. Çocuk doğduktan sonra zamanla ortak alt değiştirmeler, gece birlikte kalkmaların yerini babaların sadece bebekle oynadıkları bir düzen alıyor. Ama zaten anne de aslında babaya pek alan vermiyor.
TÜRK BABASI BEBEK İLE NE YAPACAĞINI BİLEMEZ AMA HEVESLİDİR
Babalık öğrenilir. En çok da kendi babanızdan. Bugünlerde ise anne/baba eğitimi veren kurslardan.Yeni nesil Türk babası, kurs ile gelenek arasında bocalar. Bebeğiyle ilgilenmek ister, heveslidir. Ama kurstaki hemşire teyze, bebeğe kaka yaptırma masajını anlatırken, gözünün önüne yeni doğmuş kardeşini eğreti tutan kendi babası, babasının elinden panikle bebeği alan teyzeleri gelir.
Hastanede doğum katına gidin, anne ve bebek, kadın aile büyükleriyle odadadır. Baba ve diğer erkekler, kapının önünde sohbet ediyordur. Aile olunacak o kıymetli anlar, daha ilk günden aile büyükleri tarafından çalınıyor. Daha sonra da babanın bu role ısınması çok zor oluyor. Bebeğe bakım vermek konusunda aile meclisinin kadın grubu tarafından sürekli dışarı itiliyorlar.
TÜRK BABASI YÜZ GÖZ OLMAZ OTORİTE FİGÜRÜDÜR
''Akşam babana söyleyeceğim'' bu söz nesiller boyu Türk babalığının mihenk taşı olmuştur. Bütün gün çocuklarla yüz göz olan annenin, işler çığırından çıktığında bir öcüye ihtiyacı olur.
Türk babaları kuralları bile bir mesafeden koyuyor. Anneyi aracı ediyor. ''Söyle onu öyle yapmasın, söyle onu giymesin'' diyor. Baba çocuğunun ne tür bilgisayar oyunları oynamaktan zevk aldığını bilmez. Çocuğun ilgi alanı ona sıkıcı gelir. Fakat anneye der ki ''söyle çok fazla bilgisayar oynamasın''. Sorsanız, baba ''biz hep birlikteyiz'' diyor ama, çocuğuyla birlikte yaptığı şey, birlikte televizyon seyretmekten ibaret.
TÜRK BABASI EĞLENCE MÜDÜRÜDÜR
Türk babası aslında evde olup biteni pek bilmez. Bilmek de istemez. İş evin ailenin düzenine gelince pis işler anneye kalır. Türk babasının bu kısmı da çocuklarıyla birlikte olduğunda sadece hoşça vakit geçirmek ister. Pazar gününü babalarının omuzunda geçiren çocuklar, Pazartesi günü aynı muameleyi neden anneden görmediklerini, bu brokoli ısrarının nereden çıktığını anlayamaz.
Yeni nesil Türk babalarının bir kısmı, kendi babalarından görmediklerini geçekleştirmek amacıyla bazı konularda uçlara kayabiliyor. Büyük kentlerde babalar çok çalışıyor. Çocuklarıyla zaman geçiremiyor. Bunun yerine maddi isteklerini yerine getirmeye çok heves gösteriyorlar. Birlikte olduğumuz zamanda eğlenmek istiyorum. Can sıkmak istemiyorum diyorlar.
TÜRK BABASI KIZINA DAHA YAKINDIR
Eski nesil Türk babaları erkek çocuk isterdi, yen nesil Türk babalarının ise ultrasonda fazladan bir uzuv görünce üzüntüden beti benzi atıyor.
Kız çocuklarıyla babaların ilişkileri, ergenliğe kadar çok güzel. Babalar kendi hemcinsiyle küçükken nasıl ilişki kuracağını, ne konuşacağını bilemiyor. Ama Kız çocuğunun zaten kendisi konuşkan olduğu için, babanın işini kolaylaştırıyor.
Ergenlikle birlikte, babalar kızlarından uzak durması gerektiğini düşünmeye başlıyor. Bir de araya cinsiyet farkı giriyor. Baba aynanın karşısında saatler geçiren kızını anlayamıyor.
TÜRK BABASI OĞLUYLA BÜYÜDÜKTEN SONRA YAKINLAŞMAK İSTER
Kızlar ''babacımmm diye'' babaların boynuna sarılırken, erkek çocuklarla babalar ergenlik çağına kadar en fazla karşılıklı topa vurup dururlar. Türk babası erkek çocuk büyüyünce ''eee evladım anlat bakayım. Nasıl gidiyor'' diyerek mevzuya girmek ister. Karşılığında bir omuz silkmesi alır.
Yaş ilerledikçe babalar oğullarıyla daha çok şey paylaşmak ister . Ama ergenlik tam da çocukların anne babayla paylaşımının azaldığı dönemdir. Çocukken oyun oynamayı beceremez. Bu sefer de o reddedilir. Üstelik çocuğu da tanımıyordur.
alıntı