[Gripin]

Sûretsiz Duvarlar Yankı

Sûretsiz Duvarlar Yankı

işte bu bilinmezlik ürkütüyor bâzen
neye gittiğini bilmeden,
ve d/uyulmamış sözlere dökülmeden

dolunay düşmüş kirpiklerine
erimiş gözyaşlarında
ve her yanında halüsinasyonlar
ruhunu mu çaldılar aysar
oyunlarını mı bozdular
d/okundular mı kirpiklerine
ve...

dua ve yankı.
zamanın gürzleri yıkar bazen bedenini
yas tutmuş s/özlerinde
parmak s/uçların gitmez kaleme
oturupta kanarsın
kendi kendine
unutulmuş bir kentin sığıntısında
dökülür aklın...

gitme!
her seferinde ve derinde d/uydum
kamaştı seslerim bile...

gözlerinin gravürlerine çarpıyor nefesim
düş sövelerinden bakmak , geçmek
eskisi gibi kolay değil üşümek bile
ve ayaklarım karanlığa saplanırken
susmak bile...

türümsellikten çıkan
ve tanrı’nın g/izleri olmayan dualar yazıyorum duvarlara
yavan ve kekremsi tatlar bitiyor dilimde
biriktiriyorum zamana, aynaya ve kışa
batışı unutmamaya yüz tutmuş gibi
kabala...

sökülüyor gözlerimiz birbirimizden
oyulgası yırtılıyor kalplerimizin kesişmelerinde
zaman kimi besliyor, kimi öldürüyor
sorgusuz.
ve yine diken üstünde uykularımız...

-kifayetsiz- / Karockedy

necla develi