[Hülya]

Sana Yazdım

Karda,
kışta, zorda; baharında yazında mevsimin, sana açtım çiçeklerini içimin, hep
sana soldum sonra…

Hep
sana üşüdüm ayazında bu aşkın, ben bu şehrin yağmurundan hep sana
aktım…


doldu gözlerim şarkıların en acıklı yerlerinde;

sana
bağırdım avaz avaz, sana sustum…

Seni
düşündüm yarımında, eksiğinde zamanın;

sana
küstüm kimse bilmeden, kimse bilmeden seninle barıştım.

Ben
bütün papatyaları sana yoldum! Bildiğim bütün küfürleri sana
ettim.

Sana
yandım, sana soğudum, sana söndüm.

Ben
bütün yollardan sana gittim, sana döndüm…

Ben
hep sana yazdım ya, bütün soru işaretlerini, bütün virgülleri, bütün ünlemleri,
bütün noktaları sana koydum.

Sana
açtım bütün parantezleri, bütün parantez içlerini seninle
doldurdum.

Ben
sana, ben hep sana, ben bunu da sana yazdım…

.....

Var
olmakla yok olmak gibi, kaçmakla yakalanmak gibi, iyiyle kötü gibi, melekle
şeytan gibi, atmak gibi kendi uçurumlarından kendini ama ölmemek gibi, ölememek
gibi.

Aşk;
ne karmaşık bir şeydi…