Ezra
Kıdemli Üye
Sana ihtiyacım var ANNE..............
Sana ihtiyacım var ANNE..............
Sana ihtiyacım var ANNE..............
Sana ihtiyacım var ANNE…
.son günlerde öyle özledim ki seni yanında olmayı sana sarılmayı dayayıp göğsüne
başımı doyasıya ağlamayı bilsen ne çok isterdim ANNE…
Acılar öyle işledi ki yüreğime..biliyor musun anne gözlerimden artık yaş
akmıyor….oysa sen her aklıma düştüğünde içimi her hüzün kapladığında öksüzlüğüm
kimsesizliğim yalnız KALDIĞIM anlarda geceler boyu hıçkırarak ağlardım sessizce öyle
akardı ki yaşlar yanağımdan dökülerek ıslanırdı dizlerim …şimdi neden akmıyor anne
neden? .....içime işleyen acılar göz yaşlarımı neden yüreğime akıtıyor anne neden
kurudular ki….çok mu hoyrat kulandım bilmedim mi değerini tıpkı hızla geçip giden
zamanın içinde kendi kaybettiğim gibi….zormuş… gözden yaş yerine yüreğe kan
akıtması
ANNEM…BİLİYORMUSUN MATEMETİĞİ BİLMEM AMA HESAPLADIM.........
…
seni topraklar benden çok sardı ben onlar kadar şanslı olamadım anne çok erken gittin
Senden ayrılalı kaç yıl oldu, kaç asır geçti, kaç yaz, kaç kış, kaç gün, kaç ay..?
Saymadım.. Sen giderken ardında bir dağ başı yalnızlığı bıraktın bana. Bir çöl ıssızlığı,
yokluğun kimsesizliğim oldu, yokluğun kederim, söyle şimdi ben nerelere giderim bu
kaderin elinden anne…..
hep torunlarımı göreceğim onları evlendireceğim derdin oysa hiç görmeden gittin…
öksüz bıraktın beni..sen gideli gurbet yüreğim anne öyle bir gurbet ki yıllar geçtik ce
acıtıyor sana olan hasretimi…
neden aldı ki topraklar o kadar erken beni senden mahrum bıraktılar ki…bazen kokun
gelir esen rüzgarda sanki sesin yankılanır uzaktan ne zaman yalnızlığıma sensizliğime
ağlasam sanki uzaktan sende ağlarsın benimle….kader neydi anne beni bıraktın
ellerine her yanım gurbet her yanım anne özlemi her yanım yalnızlık..çok ihtiyacım var
sana çok…..
ne gözümden yaşlarımı silenim oldu ne ellerimi tutan bir el ….
hep yalnızdım anne …gel anne al beni bu aralar sana ihtiyacım var ellerlinle okşa
saçlarımı sil göz yaşlarımı anne dizinde uyut ninnide istemem söz gözlerin gözlerimde
ellerin ellerimde olsun sana bakarak uyuyayım yaramazlıkta yapmam söz anne… hani
her kızdığında ben bahçemizdeki dut ağacına kaçardım da senin kızman geçinceye
kadar inmezdim ya sana sen kız bağır istersen ama çıkmıyacam o ağaca anne söz
çıkmıcam…..
Senden sonra,dökmedim yüreğimi kimsenin gözlerine.anne kimse sen gibi bakmadı
ısıtmadı kalbimi anne…Anladım ki, bu dünyada da ölüm varmış aslında. Sen gittin ve
ben kaderin bu oyununa susabildim sadece anne….ben yaşarken her gün ölüyorum
anne…Uykusuzum her gece böyle, yorgunum..
Hani diyorum bir gece hasretini yüklenerek çıkıp gelsen, ısınsa üşüyen yüreğim. Sonra
başımı koysam dizlerine kapansa kirpiklerim; uyusam, bir daha hiç uyanmasam…
ANNE………..
Sana ihtiyacım var ANNE..............
Sana ihtiyacım var ANNE…
.son günlerde öyle özledim ki seni yanında olmayı sana sarılmayı dayayıp göğsüne
başımı doyasıya ağlamayı bilsen ne çok isterdim ANNE…
Acılar öyle işledi ki yüreğime..biliyor musun anne gözlerimden artık yaş
akmıyor….oysa sen her aklıma düştüğünde içimi her hüzün kapladığında öksüzlüğüm
kimsesizliğim yalnız KALDIĞIM anlarda geceler boyu hıçkırarak ağlardım sessizce öyle
akardı ki yaşlar yanağımdan dökülerek ıslanırdı dizlerim …şimdi neden akmıyor anne
neden? .....içime işleyen acılar göz yaşlarımı neden yüreğime akıtıyor anne neden
kurudular ki….çok mu hoyrat kulandım bilmedim mi değerini tıpkı hızla geçip giden
zamanın içinde kendi kaybettiğim gibi….zormuş… gözden yaş yerine yüreğe kan
akıtması
ANNEM…BİLİYORMUSUN MATEMETİĞİ BİLMEM AMA HESAPLADIM.........
…
seni topraklar benden çok sardı ben onlar kadar şanslı olamadım anne çok erken gittin
Senden ayrılalı kaç yıl oldu, kaç asır geçti, kaç yaz, kaç kış, kaç gün, kaç ay..?
Saymadım.. Sen giderken ardında bir dağ başı yalnızlığı bıraktın bana. Bir çöl ıssızlığı,
yokluğun kimsesizliğim oldu, yokluğun kederim, söyle şimdi ben nerelere giderim bu
kaderin elinden anne…..
hep torunlarımı göreceğim onları evlendireceğim derdin oysa hiç görmeden gittin…
öksüz bıraktın beni..sen gideli gurbet yüreğim anne öyle bir gurbet ki yıllar geçtik ce
acıtıyor sana olan hasretimi…
neden aldı ki topraklar o kadar erken beni senden mahrum bıraktılar ki…bazen kokun
gelir esen rüzgarda sanki sesin yankılanır uzaktan ne zaman yalnızlığıma sensizliğime
ağlasam sanki uzaktan sende ağlarsın benimle….kader neydi anne beni bıraktın
ellerine her yanım gurbet her yanım anne özlemi her yanım yalnızlık..çok ihtiyacım var
sana çok…..
ne gözümden yaşlarımı silenim oldu ne ellerimi tutan bir el ….
hep yalnızdım anne …gel anne al beni bu aralar sana ihtiyacım var ellerlinle okşa
saçlarımı sil göz yaşlarımı anne dizinde uyut ninnide istemem söz gözlerin gözlerimde
ellerin ellerimde olsun sana bakarak uyuyayım yaramazlıkta yapmam söz anne… hani
her kızdığında ben bahçemizdeki dut ağacına kaçardım da senin kızman geçinceye
kadar inmezdim ya sana sen kız bağır istersen ama çıkmıyacam o ağaca anne söz
çıkmıcam…..
Senden sonra,dökmedim yüreğimi kimsenin gözlerine.anne kimse sen gibi bakmadı
ısıtmadı kalbimi anne…Anladım ki, bu dünyada da ölüm varmış aslında. Sen gittin ve
ben kaderin bu oyununa susabildim sadece anne….ben yaşarken her gün ölüyorum
anne…Uykusuzum her gece böyle, yorgunum..
Hani diyorum bir gece hasretini yüklenerek çıkıp gelsen, ısınsa üşüyen yüreğim. Sonra
başımı koysam dizlerine kapansa kirpiklerim; uyusam, bir daha hiç uyanmasam…
ANNE………..