serapmisali
Super Üye
Rahime Hatun Kimdir
Rahime Hatun Kimdir
Rahime Hatun, Osmaniye ilçesine bağlı Raziyeler (Kayalı) köyünün kanlı geçit mahallesinde 1890 yılında doğdu. Babası Köse Abdullah, anası Haticedir. Eşe ve elif adında iki ablası vardı.Kendisinden küçük, Meryem adındaki kız kardeşi, Osmaniye'de evlenmiş, erkek kardeşi Mustafa ise Raziyeler köyünde kalmıştır. Rahime Hatun, önce Demiralioğlu İbrahim ile evlenmiştir. Bu evlilikten iki kızı vardır. İbrahim'den ayrılan Rahime, ikinci evliliğini Vız Ali adında birisi ile yapmış bu kocadan olan iki oğlu ölmüşlerdir.
Rahime Hatunu tanıyanlar onu şöyle anlatırlar :Orta boylu,normal yapıda, esmer tenli, ela gözlüdür. Başına , agil veyasırmalı pusu sarardı. Sırtında Maraş abası vardı. Kara şalvar giyer, göğsüne fişeklik takardı. Omuzunda Alman filintası denen tüfeğini taşırdı. Ayağına ipli çarık veya yemeni giyerdi.Kıyafeti ile bir erkekten farksızdı. Genellikle atlı gezerdi.Beden yapısı bakımından güçlü, kuvvetli idi. Onun bu durumunu bilenler, "taşı sıksa suyunu çıkarır" demişlerdir. Kendisini vatana ve millete adamıştı. Şu sözlerini kendisini tanıyanlar unutamamıştır: "Allah bana nusret verse yalnız başıma düşmanı kırarım. Ölürsem şehit, kalırsam gaziyim." Osmaniyeçete savaşlarına damgasını vuran Rahime Hatun davranışlarıyla erkek arkadaşlarına örnek olurdu. Çarpışmalara girmekten kaçınan silah arkadaşlarına cesaret verici sözler söylerdi,.
Şimdi,o günkü çete savaşlarından önceki olaylara bir gözatalım : 1918 yılının Aralık ayında Osmaniye, İngilizler tarafından işgal edildi. Üç ay sonra İngilizler yerlerini Fransızlara bıraktılar. İşgalci Fransızlar yerli Ermenilerle iş birliğ yaparak adam öldürme ve yağamcılık eylemleriyle halka zulmetmeye başladılar. Bu duruma fazla dayanamayan Os maniyeliler 1919 yılı Mayıs ayından itibaren örgütlenerek silahlı mücadeleye koyuldular. Yer yer kurulan çeteler, düşmanı tedirgin etmeye başlamıştı. Bu arada çete örgütlenmesini yaygınlaştırmak için köyleri dolaşan ele basıları bir gün Rahime Hatun 'un baba yurdu olan Kanlı geçide geldiler. Çete reisi Hüseyin Ağa ev ev dolaşırken Rahime Hatunun bulunduğu evede uğradı. Bu evden çete olarak kimi alalım, diye sordu. Rahime Hatun, "Köse Abdullah ailesinden beni yazın" diye cevap verdi. Hüseyin Ağa, "Sen kadınsın, geri hizmette çalışman uygun olur" dediyse de Rahime bunu kabul etmedi. İster istemez Hatun 'u çete listesine alan reis ona, "Sen de Rahime on başı olarak bize katıl" demiştir. Böylece, Yanıkkışla ve Karayigit köylülerinden oluşan Kırmızı Müfrezeye Rahime Hatun da girmiş oldu. O günden sonra on başı rütbesiyle çetesavaşlarına katılmıştır. Rahime Hatun, çete savaşlarında yararlılık gösteren ve büyük hizmetleri geçen Yarpuzlu Divlimoğlu Hacı Efendi ve Kadir Çavuş gibi kahramanlarla birlikte düşmanlarla çarpışmıştır. Günlerden beş Ağustos 1920 Osmaniye'nin Alibeyli mahallesinden Hacı Ökkeş Ağa'nın damındaFransız bayrağı dalgalanıyordu. Çünkü burasını düşman güçleri Karargah olarak kullanmakta idi içlerinde Ra- hime Hatun'un da bulunduğu müfrezeye, bu karagahın düşman elinden kurtarılması görevi verilmişti. Müfreze 70-80 kişiden oluşuyordu. Bu kişilerden adları bilinenler şunlardır : Hayta Hüseyin ve arkadaşları, Yaveriye çetesi mensupları, YastıKelle, Ali Kılıç, Mamık Hüseyin, Kadir Çavuş, Muham- medHoca, Nacar Ökkeş, Borazan Mehmed, Hacı Ali Ağa oğullarıAli ve Ahmed, Ali Bekir oğlu Ahmed...
Kurtarma hareketi başlamadan önce Rahime on başı erkekar kadaşlarına şöyle seslenmiştir: "Arkadaşlar, düşman karargahını mutlaka alacağız. Allah bizimle beraberdir. Yalnız sizden bir isteğim var. Eğer ben şehit olursam cesedimi sakın düşmana bırakmayın." Bunun üzerine saldırı başladı. Çeteler Allah Allah sesleriyle ileri atıldılar. Düşman da karşı ateşe başlamıştır.Kadir Çavuş ile Rahime Hatun 'un sıktığı kurşunlar hiç boşa gitmiyor, her atışta bir düşmanı yere seriyorlardı. Düşmanın savunması daha da şiddetlenince bizimkilerde duraklama başladı. Bu duruma göre Rahime onbaşı, yeniden cesaret vermek için şöyle haykırdı: "Haydi durmayın, Allahını seven,vatanını seven yürüsün". Bunun üzerine kıyasıya çarpışma yeniden başladı. Düşman karargahına iyice yaklaşkmışlardı.Ne yazık ki bu sırada Rahime Hatun göğsünden vuruldu ve yere yıkıldı. " La ilahe illallah" diyerek ruhunu tanrıya teslim etti. Bunun üzerine iyice köpürüp coşan arkadaşları ise karagahı geri almayı başardılar. Böylece amacaulaşılmış oldu. Rahime Hatun cephe gerisinde ve göz yaşlarıarasında toprağa verildi. A. Neşet Dinçer'in “Rahime onbaşı" adlı kitabında (Osmaniye, 1983) şehitlik olayı yukarıdaki gibi anlatılmıştır. (S.F. 26) Ancak Reşat Gürel'in 1972de basılan " Rahime Hatun " adlı kitabındaki ayrıntılar biraz değişiktir. Buna göre Hacı Ökkeş'in konağı sarılıp baskın yapılınca Fransızların mitralyoz ateşi başladı. Bir Fransız uçağı savunmayı gök yüzünden destekledi. Bu arada Rahime onbaşı şimşek gibi ileri atıldı. Kurşunlar arasınada gölge gibi süzülerek konağı çevreleyen yüksek duvardan içeri atladı. Az sonra konağın ana kapısı sonuna kadar açıldı. Herşey o kadar ani olmuştu ki kapıyı Rahime'nin açtığını geç fark ettiler. Tamo sırada bir Fransız kurşunu onbaşının omuzunu parça parça etti.
Şehit Rahime Hatun, şimdiki Endüstre Meslek Lisesinin bulunduğu yerdeki mezarlığa gömüldü. Daha sonra Enver'ül- Hamiddenen Ulu camii çevresindeki şehitliğe taşınmıştır. Mezartaşında şunlar yazıladır: Şehit Rahime Hatun (d. 1890- ölüm-Şehit 5.8. 1920) Yarınların sahibi ey gençlik, İyi tanı, ebedi sükûnetle bu mezarda yatan. Hak için, bayrak için canın feda edip Armağan etti bize bu mukaddes vatanı. Halil Gelendost'un "Kurtuluş Savaşamızda Cephelerde TürkKadını" adlı altı daktilo sayfası tutarında, yayınlanmamış biraraştırması vardır. Bu araştırmayı 27 Ocak 1990 gününde Türk-Amerikan Kültür Derneği salonunda" eski dostlar" toplantısında bir konuşma konusu yapmıştır. Bu yazının 4. say- fasındaRahime Hatun hakkında 4 satırlık bir bilgi verilmiştir. Bubilgiyi olduğu gibi aktarıyorum: "Tayyar Rahmiye: Adana- Osmaniye kazasının kaypak bucağı Raziyeler köyündendir. 9. Tümen kuruluşunun bir müfrezesinde komutanlık yapmış, 1 Temmuz 1920 tarihinde aldığı emir üzerine, Fransız karargahına müfrezesi başında ilerlerken şehit düşmüştür.”
ozgurdeniz80
Rahime Hatun Kimdir - Rahime Hatun biyogrofi - Rahime Hatun hakkida bilgiler
Rahime Hatun, Osmaniye ilçesine bağlı Raziyeler (Kayalı) köyünün kanlı geçit mahallesinde 1890 yılında doğdu. Babası Köse Abdullah, anası Haticedir. Eşe ve elif adında iki ablası vardı.Kendisinden küçük, Meryem adındaki kız kardeşi, Osmaniye'de evlenmiş, erkek kardeşi Mustafa ise Raziyeler köyünde kalmıştır. Rahime Hatun, önce Demiralioğlu İbrahim ile evlenmiştir. Bu evlilikten iki kızı vardır. İbrahim'den ayrılan Rahime, ikinci evliliğini Vız Ali adında birisi ile yapmış bu kocadan olan iki oğlu ölmüşlerdir.
Rahime Hatunu tanıyanlar onu şöyle anlatırlar :Orta boylu,normal yapıda, esmer tenli, ela gözlüdür. Başına , agil veyasırmalı pusu sarardı. Sırtında Maraş abası vardı. Kara şalvar giyer, göğsüne fişeklik takardı. Omuzunda Alman filintası denen tüfeğini taşırdı. Ayağına ipli çarık veya yemeni giyerdi.Kıyafeti ile bir erkekten farksızdı. Genellikle atlı gezerdi.Beden yapısı bakımından güçlü, kuvvetli idi. Onun bu durumunu bilenler, "taşı sıksa suyunu çıkarır" demişlerdir. Kendisini vatana ve millete adamıştı. Şu sözlerini kendisini tanıyanlar unutamamıştır: "Allah bana nusret verse yalnız başıma düşmanı kırarım. Ölürsem şehit, kalırsam gaziyim." Osmaniyeçete savaşlarına damgasını vuran Rahime Hatun davranışlarıyla erkek arkadaşlarına örnek olurdu. Çarpışmalara girmekten kaçınan silah arkadaşlarına cesaret verici sözler söylerdi,.
Şimdi,o günkü çete savaşlarından önceki olaylara bir gözatalım : 1918 yılının Aralık ayında Osmaniye, İngilizler tarafından işgal edildi. Üç ay sonra İngilizler yerlerini Fransızlara bıraktılar. İşgalci Fransızlar yerli Ermenilerle iş birliğ yaparak adam öldürme ve yağamcılık eylemleriyle halka zulmetmeye başladılar. Bu duruma fazla dayanamayan Os maniyeliler 1919 yılı Mayıs ayından itibaren örgütlenerek silahlı mücadeleye koyuldular. Yer yer kurulan çeteler, düşmanı tedirgin etmeye başlamıştı. Bu arada çete örgütlenmesini yaygınlaştırmak için köyleri dolaşan ele basıları bir gün Rahime Hatun 'un baba yurdu olan Kanlı geçide geldiler. Çete reisi Hüseyin Ağa ev ev dolaşırken Rahime Hatunun bulunduğu evede uğradı. Bu evden çete olarak kimi alalım, diye sordu. Rahime Hatun, "Köse Abdullah ailesinden beni yazın" diye cevap verdi. Hüseyin Ağa, "Sen kadınsın, geri hizmette çalışman uygun olur" dediyse de Rahime bunu kabul etmedi. İster istemez Hatun 'u çete listesine alan reis ona, "Sen de Rahime on başı olarak bize katıl" demiştir. Böylece, Yanıkkışla ve Karayigit köylülerinden oluşan Kırmızı Müfrezeye Rahime Hatun da girmiş oldu. O günden sonra on başı rütbesiyle çetesavaşlarına katılmıştır. Rahime Hatun, çete savaşlarında yararlılık gösteren ve büyük hizmetleri geçen Yarpuzlu Divlimoğlu Hacı Efendi ve Kadir Çavuş gibi kahramanlarla birlikte düşmanlarla çarpışmıştır. Günlerden beş Ağustos 1920 Osmaniye'nin Alibeyli mahallesinden Hacı Ökkeş Ağa'nın damındaFransız bayrağı dalgalanıyordu. Çünkü burasını düşman güçleri Karargah olarak kullanmakta idi içlerinde Ra- hime Hatun'un da bulunduğu müfrezeye, bu karagahın düşman elinden kurtarılması görevi verilmişti. Müfreze 70-80 kişiden oluşuyordu. Bu kişilerden adları bilinenler şunlardır : Hayta Hüseyin ve arkadaşları, Yaveriye çetesi mensupları, YastıKelle, Ali Kılıç, Mamık Hüseyin, Kadir Çavuş, Muham- medHoca, Nacar Ökkeş, Borazan Mehmed, Hacı Ali Ağa oğullarıAli ve Ahmed, Ali Bekir oğlu Ahmed...
Kurtarma hareketi başlamadan önce Rahime on başı erkekar kadaşlarına şöyle seslenmiştir: "Arkadaşlar, düşman karargahını mutlaka alacağız. Allah bizimle beraberdir. Yalnız sizden bir isteğim var. Eğer ben şehit olursam cesedimi sakın düşmana bırakmayın." Bunun üzerine saldırı başladı. Çeteler Allah Allah sesleriyle ileri atıldılar. Düşman da karşı ateşe başlamıştır.Kadir Çavuş ile Rahime Hatun 'un sıktığı kurşunlar hiç boşa gitmiyor, her atışta bir düşmanı yere seriyorlardı. Düşmanın savunması daha da şiddetlenince bizimkilerde duraklama başladı. Bu duruma göre Rahime onbaşı, yeniden cesaret vermek için şöyle haykırdı: "Haydi durmayın, Allahını seven,vatanını seven yürüsün". Bunun üzerine kıyasıya çarpışma yeniden başladı. Düşman karargahına iyice yaklaşkmışlardı.Ne yazık ki bu sırada Rahime Hatun göğsünden vuruldu ve yere yıkıldı. " La ilahe illallah" diyerek ruhunu tanrıya teslim etti. Bunun üzerine iyice köpürüp coşan arkadaşları ise karagahı geri almayı başardılar. Böylece amacaulaşılmış oldu. Rahime Hatun cephe gerisinde ve göz yaşlarıarasında toprağa verildi. A. Neşet Dinçer'in “Rahime onbaşı" adlı kitabında (Osmaniye, 1983) şehitlik olayı yukarıdaki gibi anlatılmıştır. (S.F. 26) Ancak Reşat Gürel'in 1972de basılan " Rahime Hatun " adlı kitabındaki ayrıntılar biraz değişiktir. Buna göre Hacı Ökkeş'in konağı sarılıp baskın yapılınca Fransızların mitralyoz ateşi başladı. Bir Fransız uçağı savunmayı gök yüzünden destekledi. Bu arada Rahime onbaşı şimşek gibi ileri atıldı. Kurşunlar arasınada gölge gibi süzülerek konağı çevreleyen yüksek duvardan içeri atladı. Az sonra konağın ana kapısı sonuna kadar açıldı. Herşey o kadar ani olmuştu ki kapıyı Rahime'nin açtığını geç fark ettiler. Tamo sırada bir Fransız kurşunu onbaşının omuzunu parça parça etti.
Şehit Rahime Hatun, şimdiki Endüstre Meslek Lisesinin bulunduğu yerdeki mezarlığa gömüldü. Daha sonra Enver'ül- Hamiddenen Ulu camii çevresindeki şehitliğe taşınmıştır. Mezartaşında şunlar yazıladır: Şehit Rahime Hatun (d. 1890- ölüm-Şehit 5.8. 1920) Yarınların sahibi ey gençlik, İyi tanı, ebedi sükûnetle bu mezarda yatan. Hak için, bayrak için canın feda edip Armağan etti bize bu mukaddes vatanı. Halil Gelendost'un "Kurtuluş Savaşamızda Cephelerde TürkKadını" adlı altı daktilo sayfası tutarında, yayınlanmamış biraraştırması vardır. Bu araştırmayı 27 Ocak 1990 gününde Türk-Amerikan Kültür Derneği salonunda" eski dostlar" toplantısında bir konuşma konusu yapmıştır. Bu yazının 4. say- fasındaRahime Hatun hakkında 4 satırlık bir bilgi verilmiştir. Bubilgiyi olduğu gibi aktarıyorum: "Tayyar Rahmiye: Adana- Osmaniye kazasının kaypak bucağı Raziyeler köyündendir. 9. Tümen kuruluşunun bir müfrezesinde komutanlık yapmış, 1 Temmuz 1920 tarihinde aldığı emir üzerine, Fransız karargahına müfrezesi başında ilerlerken şehit düşmüştür.”
ozgurdeniz80