[DaiSy]

Olay Bu

Bugün yüreğime sordum seni nerde diye... Delisin, dedi. O, hep
orda. Oysa zaman zaman sensizliğin zincirleri zorluyor damarlarımı
ve sen diye diye ölmek istiyorum. Nedensizmiş sevdaların kaynağı,
biliyor musun? Öyle bir rüzgar esermiş sam yeli misali, gelir
kucağına otururmuş aşk, gülen gözleriyle ve sen, ne olduğunu
anlayamaz, sarsılırmışsın fırtınadaki gemi gibi. İşte buymuş aşk
misafiri... Olmadı, misafir demek olmadı. Gider misafir dediğin,
süresi dolunca... Oysa damarımdaki kan gibi benimleyken sen,
gidemezsin ki benden bir an bile. Şimdi yoksun, nerdesin
bilemiyorum... Döner misin gittiğin yerlerden, onu da bilmiyorum.
Bildiğim tek şey, yaşamamın amacı olduğun, beni öylesine sevdiğin
ve bildiğim tek şey sevgine inanmak... Seni düşündüğüm kadar mı
düşünüyorsun beni... Bu, hiç önemli değil... Senin, bu evrende
var olman ya da bir gün olmaman da değil. Önemli olan ruhunun
bir yerinde yer etmiş olmam... Biliyorum ki ordayım, biliyorsun ki
bendesin. Olay bu.