[Gripin]

Müptelayım Bir Ümitsiz Gizli Derdin Zehrine

Müptelayım Bir Ümitsiz Gizli Derdin Zehrine
Müptelayım Bir Ümitsiz Gizli Derdin Zehrine Şiiri

Hasta gönlüm çok zamandır iftirakından harap...
Olmadım bir lâhza rahat geçti devranım benim...
Müptelâyım bir ümitsiz gizli derdin zehrine...
Bu sebepten her geçen gün düştü dermanım benim...
Yok teselliden nasibim, vermeyin zahmet bana!
Etmeyin bunca eziyet az mı hicranım benim

S. Arif EMRE

Şiirler vardır. O şiirlere nev-i şahsınıza münhasır manalar yükleyebilirsiniz. Yani o şiirlerde kendinizi bulmak istersiniz ve bulursunuz

Bazen duygulanmak, içinizi yakan hatıralarla baş başa kalmak istersiniz. Yüreğinizin yangınında rahatlamak arzusu, bir gizemle sizi kendine çeker. Tıpkı âşk ıstırabından mutlu olan Divan şairleri gibi:

Âşk derdiyle hoşem el çek ilâcından tabib
Kılma derman kim helâkim, zehri dermanındır.
Bazen de sineniz dolarak boşalır yanık namelerde. Uzaklara gitmek istersiniz ruhunuzun onulmazıyla

Yunus burda gelen gülmez
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Onun için inilerim.

Sevgiler vardır. Tarifini yapamadığınız, anlayamadığınız, anlatamadığınız. Gün olur, devran döner, yıllar su misali akar Ve anlarsınız. İş işten çoktan geçmiştir Hu kuşu elinizden eremediğiniz uzaklara uçmuş, gitmiştir.

Sevgiler de vardır. Umursamadığınız, değer vermediğiniz veya değer vermekte geç kaldığınız, değer verdiğinizi sandığınız. Nerden bilebilirsiniz ki aslolanı, sizi siz yapanı ve anlamlandıranı. Önünüzde bir gizli, sinsi düşman Elleriniz kelepçeli, ayaklarınız prangalı

Ne zaman anarsam Seni kararım kalmaz Allahım
Senden gayrı gözüm yaşı kimseler silmez Allahim
Yunus EMRE