[kivra]

Müdavim

1. sıfat Bir yere sürekli olarak giden (kimse), gedikli
"Her kanepenin önünde ayrı ayrı durarak parkta müdavimleri selamlarlar." - R. N. Güntekin

2. Bir iş, sürekli yapan (kimse), gedikli
"İkincisi, böyle davrandığında, açık açık küçümsediği bir dizinin müdavimi hâline gelmekten duyduğu gizli rahatsızlık azalıyordu." - E. Şafak


Parmak alfabesiyle gösterilişi:

m
http://s1.directupload.net/images/130905/temp/niv98h6x.gif


ü
http://s7.directupload.net/images/130905/temp/j5uip739.gif


d
http://s1.directupload.net/images/130905/temp/jk667ug6.gif



a
http://s14.directupload.net/images/130905/temp/r6n54u4c.gif



v
http://s7.directupload.net/images/130905/temp/h7jc8gsz.gif


i
http://s7.directupload.net/images/130905/temp/x989liue.gif



m
http://s14.directupload.net/images/130905/temp/68xa3qjs.gif

müdavim
sıfat (müda:vim) Arapça mud¥vim

Orijinal metin
ayak üzere durmak , diz çökmek , diz üstüne durmak , ayak parmaklarının uclarına basarak uzanmak , kene hayvana yapışıp durmak , devenin hörgücü pek semiz ve yağlı olmak , sabit ve müdavim olmak , dikilmek , açılmak , sebat etmek
Anlam
جَذَا ـُـ جَذْواً و جُذُوّاً





ayrılmayan , devam eden , müdavim

أُزَامٌ : أَزُومٌ : لازم ، مدازم




bir nesne üzerinde daima eğilip aılarak meşgul olan ve müdavim olan adam , ziyade eğri olan diş

أَعْصَلُ


devamlı , devam eden , çalışan , inatçı , ısrar eden , müdavim , bir işi devamlı yapan

مُوَاظِبٌ ( ج ) مُوَاظِبُون : مُدَاوِمٌ


müdavim ( ar )

مستدم ، مداوم



müdavim , devam eden , iledim

مدَاوِمٌ ( ج ) مُدَاوِمُون


müdavim öğrenci

تِلْمِيذٌ مُوَاظِبٌ