Gökkusagi
Kıdemli Üye
Kibir !!!
“Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse cennete giremez” (Müslim)
Kibir kendini diğer insanlardan üstün hissetmek, mağrur ve kendine hayran olmak demektir. Şeytan, Allah meleklere Adem’e secde etmelerini emrettiğinde ayak direyerek kibre yenik düşen varlık olmuştur. O, Adem’den üstün olduğu zehabına kapıldığı için secde etmeye yanaşmamıştı çünkü Adem topraktan, kendisi ise ateşten yaratılmıştı.
Kibir sahibi olmak bizlere tevazu ve kanaati öğütleyen İslam ahlakına son derece ters bir durumdur. Kibir, övünme ve kendini beğenmişlikten ileri gelir ve kişinin idrakini tamamiyle köreltir. Davranışlarının ve sözlerinin nereye varacağını kestiremeyen insan ise haliyle farkına varmadan hata üstüne hata işleyecektir. Hata işlemek son derece insani bir durum olsa da ancak kibirli insan nihayetinde hatasının farkına varamayacak/ yahut bunu istemeyecektir.
Bu yüzden dinimiz bu özelliği “şeytani” diye vasıflandırıp insanın başına getirebileceklerine karşı uyarmıştır. Bu uyarının nedeni sadece insanın acziyetini unutmamasını sağlamak değil, aynı zamanda da kuvvetli bir cemiyet hayatını mümkün kılmaktır. Bu sebeple Efendimiz gayet açık ve net bir üslup kullanmıştır: Kibir sahibi olana cennet haram kılınmıştır.
Kibir kendini diğer insanlardan üstün hissetmek, mağrur ve kendine hayran olmak demektir. Şeytan, Allah meleklere Adem’e secde etmelerini emrettiğinde ayak direyerek kibre yenik düşen varlık olmuştur. O, Adem’den üstün olduğu zehabına kapıldığı için secde etmeye yanaşmamıştı çünkü Adem topraktan, kendisi ise ateşten yaratılmıştı.
Kibir sahibi olmak bizlere tevazu ve kanaati öğütleyen İslam ahlakına son derece ters bir durumdur. Kibir, övünme ve kendini beğenmişlikten ileri gelir ve kişinin idrakini tamamiyle köreltir. Davranışlarının ve sözlerinin nereye varacağını kestiremeyen insan ise haliyle farkına varmadan hata üstüne hata işleyecektir. Hata işlemek son derece insani bir durum olsa da ancak kibirli insan nihayetinde hatasının farkına varamayacak/ yahut bunu istemeyecektir.
Bu yüzden dinimiz bu özelliği “şeytani” diye vasıflandırıp insanın başına getirebileceklerine karşı uyarmıştır. Bu uyarının nedeni sadece insanın acziyetini unutmamasını sağlamak değil, aynı zamanda da kuvvetli bir cemiyet hayatını mümkün kılmaktır. Bu sebeple Efendimiz gayet açık ve net bir üslup kullanmıştır: Kibir sahibi olana cennet haram kılınmıştır.