[KlaS]

Kapalı kapılar

Kapalı kapılar

Akşam oluyor...
Gökyüzüne bakıyorum.
...
Bir gün daha bitti
Gün güneşini kaybetmeye başladığında ve renklerle duygular koyulaştığında
garip oluyorum.
hüzün...
...
Bir gün daha bitti...
Akşam oluyor
Sanki bu sefer,çok şey anlayacakmışım gibi...
Sanki bu sefer,herşeyin değiştirmenin yolunu bulacakmışım gibi...
...
Geçen zaman...
Yani birbiri ardına devrilip geçen ve tek tek kirlettiğim günler...
Ve tek tek yıkamaya gözyaşının yetmediği günler...
Ve bugün...Biten ve dün olan...
Yarın bugün olmak üzereyken dünün yorgunluğu
bu gün kaçıp giderken ağır bir pişmanlık...
...
Kapılar sonra...
Her seferinde doğrusunu bulduğum
Ama eşiğinden döndüğüm kapılar...
Layık mı bulunmadım yoksa cesaret mi edemedim...
Onu sormayın.
Neticede girmediğim,giremediğim kapılar...
Ardında gün ışığı olan,ardında huzur,ardında aradığım...
Ama giremediğim...
...
Şimdi akşam oluyor...
Ve benim yüreğim yanıyor...
Bütün kapıları üstüste koyup kırmak varken...
"Benim sevgimdir sizi kıymetli kılan" diye haykırmak varken...
Şimdi birdaha akşam oluyor.
Bir daha gökyüzüne bakıyorum.
Ben,hüzne müptela hallerdeyim...
Sebep bu.