HaZaL
VIP Üye
Kadavra nedir?
Kadavra nedir?
Bilimsel araştırma ya da organ veya doku nakli için kullanılan cesete verilen isim. Bilimsel araştırmada kullanılan kadavralar, formaldehitle mumyalanmış şekilde saklanırlar. Böylelikle dokular uzun süre araştırma için kullanılabilir.
Tarihte anatomi ile ilgili ilk yazılı bilgiler MÖ 500'lerde yaşayan Croton'lu Alcmeon'a aittir. İskenderiyeli Herophilos (MÖ 330-250), ilk kez insan kadavrası ve canlı bedenler üzerinde bilgi edinme amacıyla çalışmıştır. Eski Mısır'da disseksiyon (araştırma amaçlı cesetlerin kesilmesi) mumyalama amacıyla kullanılırken, Çin'de 1241'de kurulan adli tıpta ilk defa bir mahkumun vücudu yasal olarak adli tıp amacıyla kesilip parçalanmıştır.
Tıpta disseksiyon bugünkü anlamında sağlıklı bir yapıya Rönesans'a kadar kavuşamamıştır. 14.-16. yüzyıllarda Rönesans'la beraber insanı keşfetmeye yöneliş gerçekleşmiştir. Andreas Vesalius, Galen'in ortaya koyduğu klasik bilgilerden insan anatomisini kurtarmış, detaylı kadavra araştırmaları yapmıştır. 1543'de insan vücudunun araştırması olan ünlü eseri De Humani Corporis Fabrica yayınlanmıştır. 17. yüzyıldan sonra disseksiyon tıp eğitiminin ayrılmaz bir parçası olmuştur, fakat o dönemde kadavra bulmak çok güçtür.
Osmanlı'da ise Tanzimat'tan sonra, sınırlı şartlarla, Padişah Abdülmecid tarafından disseksiyon ve otopsilere izin verilmiştir. 1841 yılından itibaren Türk Tıp Eğitimi tarihi içinde programlı biçimde bilimsel disseksiyonlar yapılmaya başlanmıştır
Bilimsel araştırma ya da organ veya doku nakli için kullanılan cesete verilen isim. Bilimsel araştırmada kullanılan kadavralar, formaldehitle mumyalanmış şekilde saklanırlar. Böylelikle dokular uzun süre araştırma için kullanılabilir.
Tarihte anatomi ile ilgili ilk yazılı bilgiler MÖ 500'lerde yaşayan Croton'lu Alcmeon'a aittir. İskenderiyeli Herophilos (MÖ 330-250), ilk kez insan kadavrası ve canlı bedenler üzerinde bilgi edinme amacıyla çalışmıştır. Eski Mısır'da disseksiyon (araştırma amaçlı cesetlerin kesilmesi) mumyalama amacıyla kullanılırken, Çin'de 1241'de kurulan adli tıpta ilk defa bir mahkumun vücudu yasal olarak adli tıp amacıyla kesilip parçalanmıştır.
Tıpta disseksiyon bugünkü anlamında sağlıklı bir yapıya Rönesans'a kadar kavuşamamıştır. 14.-16. yüzyıllarda Rönesans'la beraber insanı keşfetmeye yöneliş gerçekleşmiştir. Andreas Vesalius, Galen'in ortaya koyduğu klasik bilgilerden insan anatomisini kurtarmış, detaylı kadavra araştırmaları yapmıştır. 1543'de insan vücudunun araştırması olan ünlü eseri De Humani Corporis Fabrica yayınlanmıştır. 17. yüzyıldan sonra disseksiyon tıp eğitiminin ayrılmaz bir parçası olmuştur, fakat o dönemde kadavra bulmak çok güçtür.
Osmanlı'da ise Tanzimat'tan sonra, sınırlı şartlarla, Padişah Abdülmecid tarafından disseksiyon ve otopsilere izin verilmiştir. 1841 yılından itibaren Türk Tıp Eğitimi tarihi içinde programlı biçimde bilimsel disseksiyonlar yapılmaya başlanmıştır