Behiye
Bilgin Üye
İyi ki çıktın karşıma
İyi ki çıktın karşıma
Öyle bir zamanda aradın ki; bilemezsin! Eski bir aşkın küllerini savuruyordum denize, içimde öfkeyle karışık kırgınlıklar vardı. İşte tam o anda çaldı telefon, aslında açmayacaktım. İyi ki açmışım….
http://db2.stb.s-msn.com/i/96/98B98233CBF6F3DFB5ED233F8ACA2F.jpg
Sesinin o güzel tınısıyla bir an sendeledim, sıcacıktı sesin ve ben sesinde nasıl gülümser insan bilirim. Dedim ki; hadi hayırlısı, vardır elbet bu zamanda, tam bu anda aramasının bir nedeni ve başladı sohbetimiz. İçimden sıcacık bir şeyler aktı.
Sen de yaralanmıştın belli, sen de sıkılmıştın artık bu ilişkilerin kalleş hallerinden. Kadınlardan konuştuk, erkeklerden, sevgiden, sevgisizlikten; elini tutmak istedim.
Her şeyi geçmişte bırakabilirdim. Her şeyi, tüm karamsarlığımı, üzüntümü, eskimişliğimi ve bildiklerimi seninle birlikte toprağa gömebilirdim.
Sustum aslında sorduğun sorulara, cevaplarından korktum. Kendinle yüzleşmek kadar ağır derslerden geçebilir mi kolaylıkla yürekler? Ben bazen ve en çok kendimden kalırım sınıfta.
Her şey basit bir davete bakıyordu artık, geldin, iyi ki geldin. Sesinden tenime sıçradı şarkılar. Ben seninle muhteşem bir armoninin notalarında gezindim.
Sadece sevişmek değildi bu, basit bir seks değildi, daha değerliydi. Sanki gerçek bile değildi. Uzun zaman sonra, bedenime böyle dokunan, gerçekten sevişen ve saatler boyu sadece dokunarak seven birinin varlığıyla titredi içim.
İkimiz de şaşkınız şimdi, bu nasıl bir mucizeydi ve nasıl bir araya gelmişti yüreklerimiz bilinmez ama bu sabah senin kollarında uyanmak emin ol çok güzeldi.
Şimdi nereye doğru gider bu hikaye bilmem, daha önce yazılmış bir senaryonun oyuncuları olduğumuza inansam bile, belki bizim filmde başka sahneler vardır diye ümit etmekteyim. Zaten neyin sonu var ki hayatta? En iyisi bırakalım akışına, yaşayıp görelim.
Bitse bile her şey, sadece dün gece için, yaşanmaya değerdi. Teşekkür ederim….
Candan Ünal
Öyle bir zamanda aradın ki; bilemezsin! Eski bir aşkın küllerini savuruyordum denize, içimde öfkeyle karışık kırgınlıklar vardı. İşte tam o anda çaldı telefon, aslında açmayacaktım. İyi ki açmışım….
http://db2.stb.s-msn.com/i/96/98B98233CBF6F3DFB5ED233F8ACA2F.jpg
Sesinin o güzel tınısıyla bir an sendeledim, sıcacıktı sesin ve ben sesinde nasıl gülümser insan bilirim. Dedim ki; hadi hayırlısı, vardır elbet bu zamanda, tam bu anda aramasının bir nedeni ve başladı sohbetimiz. İçimden sıcacık bir şeyler aktı.
Sen de yaralanmıştın belli, sen de sıkılmıştın artık bu ilişkilerin kalleş hallerinden. Kadınlardan konuştuk, erkeklerden, sevgiden, sevgisizlikten; elini tutmak istedim.
Her şeyi geçmişte bırakabilirdim. Her şeyi, tüm karamsarlığımı, üzüntümü, eskimişliğimi ve bildiklerimi seninle birlikte toprağa gömebilirdim.
Sustum aslında sorduğun sorulara, cevaplarından korktum. Kendinle yüzleşmek kadar ağır derslerden geçebilir mi kolaylıkla yürekler? Ben bazen ve en çok kendimden kalırım sınıfta.
Her şey basit bir davete bakıyordu artık, geldin, iyi ki geldin. Sesinden tenime sıçradı şarkılar. Ben seninle muhteşem bir armoninin notalarında gezindim.
Sadece sevişmek değildi bu, basit bir seks değildi, daha değerliydi. Sanki gerçek bile değildi. Uzun zaman sonra, bedenime böyle dokunan, gerçekten sevişen ve saatler boyu sadece dokunarak seven birinin varlığıyla titredi içim.
İkimiz de şaşkınız şimdi, bu nasıl bir mucizeydi ve nasıl bir araya gelmişti yüreklerimiz bilinmez ama bu sabah senin kollarında uyanmak emin ol çok güzeldi.
Şimdi nereye doğru gider bu hikaye bilmem, daha önce yazılmış bir senaryonun oyuncuları olduğumuza inansam bile, belki bizim filmde başka sahneler vardır diye ümit etmekteyim. Zaten neyin sonu var ki hayatta? En iyisi bırakalım akışına, yaşayıp görelim.
Bitse bile her şey, sadece dün gece için, yaşanmaya değerdi. Teşekkür ederim….
Candan Ünal