Behiye
Bilgin Üye
Her Seferinde Affettim!
Her Seferinde Affettim!
Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor diyen o kadına küfür ederken; aslında kendime mi kızıyorum, yoksa bir türlü sevgisine emin olamadığım o vefasıza mı?
Telefonunu ne zaman kapatsa, sabaha kadar ortadan kaybolan ve asla nerede olduğunu bilemediğim bu adamı, yıllarca koynuma aldığım için mi öfkeliyim?
Ah kalbimin dinmek bilmeyen acı aşkı, gerçekten bunun adı aşk mı? Bir türlü sahip olamadığım için mi çok sevdim? Bir türlü sahip olamadığım için mi çok sevdiğimi sanıyorum?
İhanet ettiğini biliyorum, şu anda üstelik, tam şu saatte! Ben şölen gibi sofralar kurup onu beklerken, o hangi rujlu kahkahaya eşlik ediyor?
Kaldırıp atmak istiyorum bu aşkı içimden, neden atamıyorum? Kim bağlıyor elimi, kolumu? Neden bir türlü bitmiyor sızım? Benim kadar kadersiz mi bütün aşıklar? Gerçekten kader mi bu? Kader diyebilirim miyim yani, yarın elinde bir demet çiçekle, dilinde bin yalanla gelecek şu adamı yeniden affetmeye?
Öfkem kime? Kızgınlığım ona mı? Elbette ona! Onu sevmekten ve ömrümü ona adamaktan başka ne yaptım? Sevginin, seksin, kadınlığın alasını verdim ona, bir de yıllarımı. Dostu oldum, derdi olduğunda yanında durdum. Ne istiyorsa önüne serdim. Ona ne yaptı? Hep beni aldattı! Ben ne yaptım? Hep aldatılmaya göz yumdum…
Neden izin veriyorum beni böyle acıtmasına? Neden bitirmiyorum bu akıl almaz ilişkiyi? Neden bir türlü ayrılamıyorum? Defalarca ihanet ettiğini bile bile affedip, almadım mı koynuma? Defalarca yeniden verdiği sözlere kanmadım mı? Kanmak istemedim mi?
Suç artık onda olmamalı! Artık bu suç onun değil, benim! Ona sahip olamadığım için yaralanıyor gururum. Beni her aldattığında daha çok acıyor içim ve daha çok hırslanıyorum. Hazmedemiyorum, yola getirmek için uğraşıyorum. Her defasında daha çok yeniliyorum ve her defasında aslında ona değil, kendime bıçak saplıyorum.
Bir gece yarısı uyurken onu seyredip, öldürmek için planlar yapan ben değil miydim? Bir insanı öldürecek kadar bağlandıysan, bunun adı artık sevgi olabilir mi? Bu hırs sadece, aşk değil. Defalarca aynı hatayı yaparak, yeniden kendini kanatmak, kendini kandırmak..
O her özür dilediğinde, içten içe yeniden yapacağını bildiğim halde affediyorsam; ihanet benim kendime yaptığımdır, onunki değil…..
Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor diyen o kadına küfür ederken; aslında kendime mi kızıyorum, yoksa bir türlü sevgisine emin olamadığım o vefasıza mı?
Telefonunu ne zaman kapatsa, sabaha kadar ortadan kaybolan ve asla nerede olduğunu bilemediğim bu adamı, yıllarca koynuma aldığım için mi öfkeliyim?
Ah kalbimin dinmek bilmeyen acı aşkı, gerçekten bunun adı aşk mı? Bir türlü sahip olamadığım için mi çok sevdim? Bir türlü sahip olamadığım için mi çok sevdiğimi sanıyorum?
İhanet ettiğini biliyorum, şu anda üstelik, tam şu saatte! Ben şölen gibi sofralar kurup onu beklerken, o hangi rujlu kahkahaya eşlik ediyor?
Kaldırıp atmak istiyorum bu aşkı içimden, neden atamıyorum? Kim bağlıyor elimi, kolumu? Neden bir türlü bitmiyor sızım? Benim kadar kadersiz mi bütün aşıklar? Gerçekten kader mi bu? Kader diyebilirim miyim yani, yarın elinde bir demet çiçekle, dilinde bin yalanla gelecek şu adamı yeniden affetmeye?
Öfkem kime? Kızgınlığım ona mı? Elbette ona! Onu sevmekten ve ömrümü ona adamaktan başka ne yaptım? Sevginin, seksin, kadınlığın alasını verdim ona, bir de yıllarımı. Dostu oldum, derdi olduğunda yanında durdum. Ne istiyorsa önüne serdim. Ona ne yaptı? Hep beni aldattı! Ben ne yaptım? Hep aldatılmaya göz yumdum…
Neden izin veriyorum beni böyle acıtmasına? Neden bitirmiyorum bu akıl almaz ilişkiyi? Neden bir türlü ayrılamıyorum? Defalarca ihanet ettiğini bile bile affedip, almadım mı koynuma? Defalarca yeniden verdiği sözlere kanmadım mı? Kanmak istemedim mi?
Suç artık onda olmamalı! Artık bu suç onun değil, benim! Ona sahip olamadığım için yaralanıyor gururum. Beni her aldattığında daha çok acıyor içim ve daha çok hırslanıyorum. Hazmedemiyorum, yola getirmek için uğraşıyorum. Her defasında daha çok yeniliyorum ve her defasında aslında ona değil, kendime bıçak saplıyorum.
Bir gece yarısı uyurken onu seyredip, öldürmek için planlar yapan ben değil miydim? Bir insanı öldürecek kadar bağlandıysan, bunun adı artık sevgi olabilir mi? Bu hırs sadece, aşk değil. Defalarca aynı hatayı yaparak, yeniden kendini kanatmak, kendini kandırmak..
O her özür dilediğinde, içten içe yeniden yapacağını bildiğim halde affediyorsam; ihanet benim kendime yaptığımdır, onunki değil…..