DeSTiNa
Çalışkan Üye
Her Hayal Bir Başlangıçtır
Her Hayal Bir Başlangıçtır
Her Hayal Bir Başlangıçtır
-Dur!elini kolunu sallayarak buraya girebileceğini mi sandın ufaklık?
-Sizi zaten ben yönetiyorum,sizden izin mi alacağımı sandınız?
-Sen hayal kuruyorsun ufaklık,sen kimsin bu orduyu yönetmek kim.
-Ben sizin komutanınızım,ve sana emir veriyorum bana annemi bul!!!
-Nasıl girdin sen bu alaya?
-Şu duvarın altındaki deliğe sığabilecek boyuttayım.
-Eeee köpekleri de nasıl aştın sen?
-Sağ olsun annemin yaptığı ekmek arasını hiç sevmezdim ama ilk defa işime yaradı.
-Çocuğum çık çabuk dışarıya uğraşamam şimdi seninle.
-Asıl sen çık,komutanına nasıl böyle karşı gelebiliyorsun.
-Asker,al şu çocuğu da ailesine ulaştır uğraşamayacağım şimdi bu veletle.
-Tamam,şimdi gidiyorum ama geri döndüğümde burada kalmak için sen bana yalvaracaksın.
Askerlerden biri çocuğun durumunu görünce:Üzülme ufaklık bazen böyle sert komutanlar da olabiliyor.Diyerek çocuğun gönlünü yapmaya çalıştı.
Çocuk:Sen iyi bir askere benziyorsun,döndüğümde seni terfi ettirebilirim.
Asker kendi oğlunu hatırlayarak:Çok yaşa be ufaklık sen olmasan belki de bugün hiç gülmeyecektim.
Çocuk sinirli ve üzgün bir şekilde eve döndüğünde evdeki herkes onu heyecanla bekliyordu.
Annesi:Oğlum nerdesin,aramadığımız yer kalmadı,kayboldun diye yüreğimiz ağzımıza geldi,nasıl da yok oldun birden ortadan.
Çocuk:Anne senin pazar alışverişini bekleyemeyecek kadar çok işim vardı geldim işte.
Dedesi çocuğun kulağına fısıldayarak:Neredeydin yine afacan,söyle bakalım.
Çocuk:Tamam ama anneme söylemeyeceğine söz ver.
Dedesi:Ayıp ettin ufaklık ne zaman ispiyonculuk yaptım.
Çocuk hüzünlü bir sesle olan biteni anlattıktan sonra yaşlı adam çocuğun başını okşayarak:Eminim ki bir gün sen o alayın komutanı olacaksın dedi.
Zaman su gibi akıp geçmişti,bu küçük afacan büyümüş,okumuş yüzbaşı olmuştu.Kader bu ya günün birinde olayın geçtiği o alaya atanmıştı.Çocukken yaşadığı olaylar ona bir ders olmuştu ve o olayı hiç unutmadığından görevine sadık çok iyi bir asker olmuştu.Bizim yüzbaşı alayda gezerken o komutana rastlamış,komutanın rütbesinden daha rütbeli olduğu için yüzbaşını gören komutan hemen selam durmuş ve emredersiniz komutanım diye bağırmış.Bizim yüzbaşı:Ben sana sizi zaten ben yönetiyorum dememiş miydim?Adam bir şey anlamamış.Yüzbaşı olayı en baştan anlatınca komutan ne yapacağını bilemez hale gelmiş.Yüzbaşı:Hayatta kimsenin hayalleriyle dalga geçme,insan hayalinin peşinden pes ermeden koşarsa elbet bir gün o hayaline kavuşur ve senin gibiler de böyle ne yapacağını bilemez hale gelir.
Seni affediyorum,gidebilirsin ama bundan sonra kimsenin hayalleriyle dalga geçmemeyi öğrenmişsindir sanırım.
Ümit Zafer Bağcı
Her Hayal Bir Başlangıçtır
Her Hayal Bir Başlangıçtır Yazısı - Her Hayal Bir Başlangıçtır Ümit Zafer Bağcı - Ümit Zafer Bağcı Yazıları
-Dur!elini kolunu sallayarak buraya girebileceğini mi sandın ufaklık?
-Sizi zaten ben yönetiyorum,sizden izin mi alacağımı sandınız?
-Sen hayal kuruyorsun ufaklık,sen kimsin bu orduyu yönetmek kim.
-Ben sizin komutanınızım,ve sana emir veriyorum bana annemi bul!!!
-Nasıl girdin sen bu alaya?
-Şu duvarın altındaki deliğe sığabilecek boyuttayım.
-Eeee köpekleri de nasıl aştın sen?
-Sağ olsun annemin yaptığı ekmek arasını hiç sevmezdim ama ilk defa işime yaradı.
-Çocuğum çık çabuk dışarıya uğraşamam şimdi seninle.
-Asıl sen çık,komutanına nasıl böyle karşı gelebiliyorsun.
-Asker,al şu çocuğu da ailesine ulaştır uğraşamayacağım şimdi bu veletle.
-Tamam,şimdi gidiyorum ama geri döndüğümde burada kalmak için sen bana yalvaracaksın.
Askerlerden biri çocuğun durumunu görünce:Üzülme ufaklık bazen böyle sert komutanlar da olabiliyor.Diyerek çocuğun gönlünü yapmaya çalıştı.
Çocuk:Sen iyi bir askere benziyorsun,döndüğümde seni terfi ettirebilirim.
Asker kendi oğlunu hatırlayarak:Çok yaşa be ufaklık sen olmasan belki de bugün hiç gülmeyecektim.
Çocuk sinirli ve üzgün bir şekilde eve döndüğünde evdeki herkes onu heyecanla bekliyordu.
Annesi:Oğlum nerdesin,aramadığımız yer kalmadı,kayboldun diye yüreğimiz ağzımıza geldi,nasıl da yok oldun birden ortadan.
Çocuk:Anne senin pazar alışverişini bekleyemeyecek kadar çok işim vardı geldim işte.
Dedesi çocuğun kulağına fısıldayarak:Neredeydin yine afacan,söyle bakalım.
Çocuk:Tamam ama anneme söylemeyeceğine söz ver.
Dedesi:Ayıp ettin ufaklık ne zaman ispiyonculuk yaptım.
Çocuk hüzünlü bir sesle olan biteni anlattıktan sonra yaşlı adam çocuğun başını okşayarak:Eminim ki bir gün sen o alayın komutanı olacaksın dedi.
Zaman su gibi akıp geçmişti,bu küçük afacan büyümüş,okumuş yüzbaşı olmuştu.Kader bu ya günün birinde olayın geçtiği o alaya atanmıştı.Çocukken yaşadığı olaylar ona bir ders olmuştu ve o olayı hiç unutmadığından görevine sadık çok iyi bir asker olmuştu.Bizim yüzbaşı alayda gezerken o komutana rastlamış,komutanın rütbesinden daha rütbeli olduğu için yüzbaşını gören komutan hemen selam durmuş ve emredersiniz komutanım diye bağırmış.Bizim yüzbaşı:Ben sana sizi zaten ben yönetiyorum dememiş miydim?Adam bir şey anlamamış.Yüzbaşı olayı en baştan anlatınca komutan ne yapacağını bilemez hale gelmiş.Yüzbaşı:Hayatta kimsenin hayalleriyle dalga geçme,insan hayalinin peşinden pes ermeden koşarsa elbet bir gün o hayaline kavuşur ve senin gibiler de böyle ne yapacağını bilemez hale gelir.
Seni affediyorum,gidebilirsin ama bundan sonra kimsenin hayalleriyle dalga geçmemeyi öğrenmişsindir sanırım.
Ümit Zafer Bağcı