OxyjeN
Admin
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter Hikayesi - Her Aşk Başladığı Nedenle Biter Yazısı - İclal Aydın Yazıları - İclal Aydın Köşe Yazısı
Daha dönüşüme girmemişim... Hayat acayip bir şeydi be usta. Berbat bir şeydi... Erkekler anlaşılamaz bencillikte ve karanlıktalardı. Herkes yalnızdı... Ben bira da sevmezdim. İstanbul’da henüz nedenini ve nasılını anlayamadığım bir girdap vardı ki içine düşmen an meselesiydi... Kızların uzun karışık saçları, erkeklerin karışık uzun sakalları... Hiçbir şeyin çok önemi yoktu. Çünkü kaybedilecek bir şey yoktu...
Ben sonra hırslandım, kazanmaya girdim... Karanlık yanımın kapısını kapadım. Yok o girdaba girmeyecektim. Bir daha da dönüp bakmadım ardıma. İstanbul Mete ve Kaan taklitleriyle doluydu... Ve o taklitlerin “Adın neydi senin” diyerek incittiği kızlarla...
Cuma günü “Kaan ve Mete” ile karşılaşmak şaşırtıcı bir biçimde iyi geldi fakat bana..
Öğleden sonra filmi izlemeye tek başıma gittim. Perdede “Ekip film tedirginlikle sunar” cümlesini gördüğüm anda anlamıştım, sıra dışı bir film izleyecektim. İzledim de... Sıra dışı, eğlenceli, hüzünlü, gerçek...
***
“Kadınların yanlışı nedir biliyor musun?” diye soruyor Mete...
“Nedir?” diye başka bir soruyla yanıt veriyor Kaan...
Buldukları ve birbirleriyle paylaştıkları gerçek bana sorarsanız aslında erkekler için geçerli. Bence erkekler bir kadına âşık olma nedenlerini ilişki başladıktan sonra kadının elinden almak istiyorlar...
Yıllar önceydi, nerede okumuştum hatırlamıyorum ama “her aşk başladığı nedenle biter” diyordu bir kadın... Söyleyenin ya da yazanın kadın olduğundan eminim ama...
Kaybedenler Kulübü’nün kadınlarla ilgili çok şahane yanıtları yok. Hatta kadınlarla ilgili pis, adi ve yanlış bulunabilir bir bakış açıları da var Kaan ve Mete’nin... Ama anlamaya çalışan, kazanmaya oynamayan adamlar onlar bir yandan da... Dürüstler. Yalan yok. Eğlenceliler... Üstelik Kaan ve Mete gerçek...
Onları anlamak için erkeksileşmem mi, olgunluğa geçmem mi yoksa Tolga Örnek’in film yapması mı gerekti tam emin değilim... Belki üçü de...
Ben filmi çok sevdim. Kazanmak için parlattığım becerilerimden uzak, giysilerimin ve hatta derimin altında sakladığım susuz kalmış, ruhumun kara, hoyrat ve erkek yanına iyi geldi... Ve ben o yanımı ne çok özlemişim, fark ettim... Kaybetme korkusu taşımadan beslediğim saf özgürlüğümü... Belki de bu yüzden her bitişten sonra müthiş bir rahatlama gelir...
Filmden çıktım... Kazanmaya, kazandıklarımı kaybetmemeye uğraşmasaydım, uğraşmasaydık, uğraşmasak mutluluk daha mı kalıcı olurdu. Yoksa umrumuzda mı olmazdı... Zaten mutluluk dediğin nedir ki?
Okumaya doyamayacağım bir kitap gibi yazılmış film... O yüzden aynı gün iki kez izledim desem... Herkes bu kadar inatla ve aşkla neden yalnız be usta?
Yiğit Özşener yılı
Filmle ilgili her şey bolca yazılacak, çizilecek ve tartışılacak nasılsa... Yiğit’e geçmeden, film boyunca en seveceğiniz karakterlerden biri olan Rıza Kocaoğlu’nun filmin senaryo yazarı Mehmet Ada Öztekin’in canlandırdığını ve çok başarılı olduğunu belirtmem gerek... Öte yandan bu yıl sanki Yiğit’e şahane rollerle geldi. Aşk Tesadüfleri Sever’deki performansını da çok sevmiştim ben. Özellikle Belçim Bilgin’le karşılıklı oynadıkları ayrılık sahnesinde... Burada ise nasıl olup da sevebildiğinizi, güldüğünüzü anlamadığınız bir Mete canlandırmış bize... Göz alıcı bir iş çıkarmış. Yiğit’in annesi ile konuştuk cuma akşamı ayaküstü... Nasıl da gururlu ve mutluydu görseniz... “Baktım ki çocuğum bu işe tutkuyla, aşkla bağlı... Dayan annecim, dedim, sakın moralini bozma. Akademik bir kariyer bekliyorduk ondan ama bize böyle bir sürpriz yaptı. Çok da iyi yaptı” diyordu gözleri parlayarak... Yiğit’in Yıldız Teknik Üniversitesi Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği’nden mezun olduğunu ve Koç Üniversitesi’nde İşletme master’ı yaptığını annesinden öğrendim...
Tutkusu onu iyi ki Şahika Tekand Studio Oyuncuları’nda eğitim almaya yönlendirmiş... İyi ki.
***
Anjelika Akbar - Likafoni
Geçtiğimiz aylarda, “İçimdeki Türkiyem” isimli kitabını okumuştum ki üretici sanatçı yeni bir albümle karşımıza çıktı. Albümün adı “Likafoni” ve ben bugünlerde mütemadiyen hatta şu anda bile bu albümü dinliyorum.
“Lika’nın Sesleri” anlamına gelen “Likafoni”, ismini; Akbar’ın küçükken kendi adını telaffuz edememesi nedeniyle ancak söyleyebildiği “Lika” sözcüğünden ve albümde yer alan eserlerin küçük yaşlardan itibaren severek dinlediği besteler olmaları nedeniyle kullanılan, “sesler” anlamındaki “foni” sözcüğünden alıyormuş. Akbar, seçtiği, kolay dinlenebilir eserlerle özellikle gençlere hitap etmeyi planlamış. Klasik müziği sevmeyen ve bilmeyen herkesin bu albümü sevebileceğine inanan Anjelika Akbar’la birkaç hafta önce bir elektronik mağazasında tanıştık, ayaküstü tatlı bir sohbet gelişti ama bir türlü buluşamadık. Ünlü bir piyanistin büyürken çalmaktan hoşlandığı parçalar fikri o kadar güzel geldi ki bana. Anjelika Akbar’a çello sanatçısı Rahşan Apay eşlik ediyor bu albümde. Birer tane edinmenizi tavsiye ederim. Akşam üzerine, sabah saatlerine, çocuğunuza ders çalıştırırken, bir kahve içerken.. Çok yakışacak hepsine..
***
Zeynep Korel ve neşeli çantaları
Tanju Korel ve Hülya Darcan’ın yurt dışında yaşayan kızları Roman yazarı Zeynep Korel geçen yıl Türkiye’ye döndü. En son Peru’da ikamet eden Zeynep orada biriktirdiklerini, gördüklerini, hayran kaldığı Güney Amerika kültürünü sadece yazılarına değil el becerisini konuşturarak yaptığı çantalara ve küçük, şirin ev eşyalarına da taşıdı. Kız kardeşi Bergüzar Korel’in de omzunda görebileceğiniz bu neşeli çantalar ve diğer güzel ürünler için bir web sitesi açtı Zeynep...
Çalışkan kadınları kim sevmez? Yazan, çizen, diken ve biricik kız çocuğunu büyüten bir anneyi peki? Zeynep’in kızı da tıpkı o çantalar gibi rengârenk bir çocuk... Anne ve kızının yeni hayatlarında çok ama çok mutlu olmaları için dua ediyorum...
İclal Aydın
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter
Her Aşk Başladığı Nedenle Biter Hikayesi - Her Aşk Başladığı Nedenle Biter Yazısı - İclal Aydın Yazıları - İclal Aydın Köşe Yazısı
Daha dönüşüme girmemişim... Hayat acayip bir şeydi be usta. Berbat bir şeydi... Erkekler anlaşılamaz bencillikte ve karanlıktalardı. Herkes yalnızdı... Ben bira da sevmezdim. İstanbul’da henüz nedenini ve nasılını anlayamadığım bir girdap vardı ki içine düşmen an meselesiydi... Kızların uzun karışık saçları, erkeklerin karışık uzun sakalları... Hiçbir şeyin çok önemi yoktu. Çünkü kaybedilecek bir şey yoktu...
Ben sonra hırslandım, kazanmaya girdim... Karanlık yanımın kapısını kapadım. Yok o girdaba girmeyecektim. Bir daha da dönüp bakmadım ardıma. İstanbul Mete ve Kaan taklitleriyle doluydu... Ve o taklitlerin “Adın neydi senin” diyerek incittiği kızlarla...
Cuma günü “Kaan ve Mete” ile karşılaşmak şaşırtıcı bir biçimde iyi geldi fakat bana..
Öğleden sonra filmi izlemeye tek başıma gittim. Perdede “Ekip film tedirginlikle sunar” cümlesini gördüğüm anda anlamıştım, sıra dışı bir film izleyecektim. İzledim de... Sıra dışı, eğlenceli, hüzünlü, gerçek...
***
“Kadınların yanlışı nedir biliyor musun?” diye soruyor Mete...
“Nedir?” diye başka bir soruyla yanıt veriyor Kaan...
Buldukları ve birbirleriyle paylaştıkları gerçek bana sorarsanız aslında erkekler için geçerli. Bence erkekler bir kadına âşık olma nedenlerini ilişki başladıktan sonra kadının elinden almak istiyorlar...
Yıllar önceydi, nerede okumuştum hatırlamıyorum ama “her aşk başladığı nedenle biter” diyordu bir kadın... Söyleyenin ya da yazanın kadın olduğundan eminim ama...
Kaybedenler Kulübü’nün kadınlarla ilgili çok şahane yanıtları yok. Hatta kadınlarla ilgili pis, adi ve yanlış bulunabilir bir bakış açıları da var Kaan ve Mete’nin... Ama anlamaya çalışan, kazanmaya oynamayan adamlar onlar bir yandan da... Dürüstler. Yalan yok. Eğlenceliler... Üstelik Kaan ve Mete gerçek...
Onları anlamak için erkeksileşmem mi, olgunluğa geçmem mi yoksa Tolga Örnek’in film yapması mı gerekti tam emin değilim... Belki üçü de...
Ben filmi çok sevdim. Kazanmak için parlattığım becerilerimden uzak, giysilerimin ve hatta derimin altında sakladığım susuz kalmış, ruhumun kara, hoyrat ve erkek yanına iyi geldi... Ve ben o yanımı ne çok özlemişim, fark ettim... Kaybetme korkusu taşımadan beslediğim saf özgürlüğümü... Belki de bu yüzden her bitişten sonra müthiş bir rahatlama gelir...
Filmden çıktım... Kazanmaya, kazandıklarımı kaybetmemeye uğraşmasaydım, uğraşmasaydık, uğraşmasak mutluluk daha mı kalıcı olurdu. Yoksa umrumuzda mı olmazdı... Zaten mutluluk dediğin nedir ki?
Okumaya doyamayacağım bir kitap gibi yazılmış film... O yüzden aynı gün iki kez izledim desem... Herkes bu kadar inatla ve aşkla neden yalnız be usta?
Yiğit Özşener yılı
Filmle ilgili her şey bolca yazılacak, çizilecek ve tartışılacak nasılsa... Yiğit’e geçmeden, film boyunca en seveceğiniz karakterlerden biri olan Rıza Kocaoğlu’nun filmin senaryo yazarı Mehmet Ada Öztekin’in canlandırdığını ve çok başarılı olduğunu belirtmem gerek... Öte yandan bu yıl sanki Yiğit’e şahane rollerle geldi. Aşk Tesadüfleri Sever’deki performansını da çok sevmiştim ben. Özellikle Belçim Bilgin’le karşılıklı oynadıkları ayrılık sahnesinde... Burada ise nasıl olup da sevebildiğinizi, güldüğünüzü anlamadığınız bir Mete canlandırmış bize... Göz alıcı bir iş çıkarmış. Yiğit’in annesi ile konuştuk cuma akşamı ayaküstü... Nasıl da gururlu ve mutluydu görseniz... “Baktım ki çocuğum bu işe tutkuyla, aşkla bağlı... Dayan annecim, dedim, sakın moralini bozma. Akademik bir kariyer bekliyorduk ondan ama bize böyle bir sürpriz yaptı. Çok da iyi yaptı” diyordu gözleri parlayarak... Yiğit’in Yıldız Teknik Üniversitesi Elektronik ve Haberleşme Mühendisliği’nden mezun olduğunu ve Koç Üniversitesi’nde İşletme master’ı yaptığını annesinden öğrendim...
Tutkusu onu iyi ki Şahika Tekand Studio Oyuncuları’nda eğitim almaya yönlendirmiş... İyi ki.
***
Anjelika Akbar - Likafoni
Geçtiğimiz aylarda, “İçimdeki Türkiyem” isimli kitabını okumuştum ki üretici sanatçı yeni bir albümle karşımıza çıktı. Albümün adı “Likafoni” ve ben bugünlerde mütemadiyen hatta şu anda bile bu albümü dinliyorum.
“Lika’nın Sesleri” anlamına gelen “Likafoni”, ismini; Akbar’ın küçükken kendi adını telaffuz edememesi nedeniyle ancak söyleyebildiği “Lika” sözcüğünden ve albümde yer alan eserlerin küçük yaşlardan itibaren severek dinlediği besteler olmaları nedeniyle kullanılan, “sesler” anlamındaki “foni” sözcüğünden alıyormuş. Akbar, seçtiği, kolay dinlenebilir eserlerle özellikle gençlere hitap etmeyi planlamış. Klasik müziği sevmeyen ve bilmeyen herkesin bu albümü sevebileceğine inanan Anjelika Akbar’la birkaç hafta önce bir elektronik mağazasında tanıştık, ayaküstü tatlı bir sohbet gelişti ama bir türlü buluşamadık. Ünlü bir piyanistin büyürken çalmaktan hoşlandığı parçalar fikri o kadar güzel geldi ki bana. Anjelika Akbar’a çello sanatçısı Rahşan Apay eşlik ediyor bu albümde. Birer tane edinmenizi tavsiye ederim. Akşam üzerine, sabah saatlerine, çocuğunuza ders çalıştırırken, bir kahve içerken.. Çok yakışacak hepsine..
***
Zeynep Korel ve neşeli çantaları
Tanju Korel ve Hülya Darcan’ın yurt dışında yaşayan kızları Roman yazarı Zeynep Korel geçen yıl Türkiye’ye döndü. En son Peru’da ikamet eden Zeynep orada biriktirdiklerini, gördüklerini, hayran kaldığı Güney Amerika kültürünü sadece yazılarına değil el becerisini konuşturarak yaptığı çantalara ve küçük, şirin ev eşyalarına da taşıdı. Kız kardeşi Bergüzar Korel’in de omzunda görebileceğiniz bu neşeli çantalar ve diğer güzel ürünler için bir web sitesi açtı Zeynep...
Çalışkan kadınları kim sevmez? Yazan, çizen, diken ve biricik kız çocuğunu büyüten bir anneyi peki? Zeynep’in kızı da tıpkı o çantalar gibi rengârenk bir çocuk... Anne ve kızının yeni hayatlarında çok ama çok mutlu olmaları için dua ediyorum...
İclal Aydın