DeSTiNa
Çalışkan Üye
Hayatın Son Demleri
Hayatın Son Demleri
Hayatın Son Demleri
Kabus mu yoksa bu benliğimi sarsan?Hayal mi görüyorum yine ben?Yoksa yaz gününde karlar mı yağdı saçlarıma?Ya şu yanaklarımda ki çizgiler de neyin nesi.Gözlerimin altında ki mor dalgalar,dalga mı geçiyorlar benimle?Elimde ki bastona ne demeli...
Yok yok dürtsün biri beni,uyanmak istiyorum artık bu kabustan.Arkadaşlarım bekliyor beni,karşı mahalleyle maçımız var.Kazanana da bir tepsi baklava...Ne,her adım attığımda bir sancı başlıyor bacaklarımda.Ben nasıl futbol oynarım bu halimle,yoksa hala bitmedi mi bu kabus?Biri bana neler olup bittiğini anlatabilir mi?Yok hayır ben yaşlanmadım.Dişlerim takma olabilir ama ben zaten hiç fırçalamazdım ki onları.
Tamam gözlerim uzağı net göremiyor ama çok kitap okuduğumdandır herhalde.Yoksa gerçekten de yaşlandı mı o eski delikanlı?Bir film şeridi gibi geçiyor gözümden mazi.Zaman usta bir hırsız gibi neler çalmış gençliğimden.Hayat kavgasında boğuşurken hatalarla doldurmuşum yüreğimi meğer ki sonu olmayan bir labirente dönüştürmüşüm aklımı.Keşkelerle dolu bir dünya kurmuşum zihnimde.Hep kazandım derken bir puan kaybetmişim hayattan.Hala farkına varamıyor aklım geçen o koca zamanın.
Ben hala bir çocukmuşum gibi yürüyorum kaldırımlarda.Gönlüm el vermiyor belki de yaşlılığa ama ellerimde ki buruşukluklar kendini kandırma diyor.İhtiyar bir delikanlı olmuş yüreğim,çocukluğunun peşinden yalınayak kaşan.Tam yakaladım derken yaşlı bacakları dayanamayıp düşen.Şimdi bir hoş gelir sonbahar da ayrılık melodileri,yolda el ele tutan aşıklar,onlar aşkın peşinde ben ihtiyarlığın pençesinde...
Ümit Zafer Bağcı
Hayatın Son Demleri
Hayatın Son Demleri Yazısı - Hayatın Son Demleri Ümit Zafer Bağcı - Ümit Zafer Bağcı Yazıları
Kabus mu yoksa bu benliğimi sarsan?Hayal mi görüyorum yine ben?Yoksa yaz gününde karlar mı yağdı saçlarıma?Ya şu yanaklarımda ki çizgiler de neyin nesi.Gözlerimin altında ki mor dalgalar,dalga mı geçiyorlar benimle?Elimde ki bastona ne demeli...
Yok yok dürtsün biri beni,uyanmak istiyorum artık bu kabustan.Arkadaşlarım bekliyor beni,karşı mahalleyle maçımız var.Kazanana da bir tepsi baklava...Ne,her adım attığımda bir sancı başlıyor bacaklarımda.Ben nasıl futbol oynarım bu halimle,yoksa hala bitmedi mi bu kabus?Biri bana neler olup bittiğini anlatabilir mi?Yok hayır ben yaşlanmadım.Dişlerim takma olabilir ama ben zaten hiç fırçalamazdım ki onları.
Tamam gözlerim uzağı net göremiyor ama çok kitap okuduğumdandır herhalde.Yoksa gerçekten de yaşlandı mı o eski delikanlı?Bir film şeridi gibi geçiyor gözümden mazi.Zaman usta bir hırsız gibi neler çalmış gençliğimden.Hayat kavgasında boğuşurken hatalarla doldurmuşum yüreğimi meğer ki sonu olmayan bir labirente dönüştürmüşüm aklımı.Keşkelerle dolu bir dünya kurmuşum zihnimde.Hep kazandım derken bir puan kaybetmişim hayattan.Hala farkına varamıyor aklım geçen o koca zamanın.
Ben hala bir çocukmuşum gibi yürüyorum kaldırımlarda.Gönlüm el vermiyor belki de yaşlılığa ama ellerimde ki buruşukluklar kendini kandırma diyor.İhtiyar bir delikanlı olmuş yüreğim,çocukluğunun peşinden yalınayak kaşan.Tam yakaladım derken yaşlı bacakları dayanamayıp düşen.Şimdi bir hoş gelir sonbahar da ayrılık melodileri,yolda el ele tutan aşıklar,onlar aşkın peşinde ben ihtiyarlığın pençesinde...
Ümit Zafer Bağcı