[Behiye]

Hasretinden Vurgun Yedim

Ne kara katar ne postacı
Ne güvercin uçar
Ne bir duman yükselir
Ulak yol şaşırmış habersizim
De hele canyüreğim
De hele gönül sensiz neyler
Başımda sevda yeli
Yüreğimde har
Yol gözler iki gözüm
Umut ki canandan muştu var

Nerdesin sevdiğim de hele nerde
Beis mi türedi olduğun yerde
Başını kaldırıp bir selam ver de
Gönül dağlarımda duman kürünsün
Mevsim bahar olup güle bürünsün

Bas tetiğe
Yankılansın gönül yamacımda
Kör kurşunun sesi
Vurulsun şakağından
Tükensin özlemin nefesi
Alev alev yansın
Vuslat meşalesi
Aman el aman
Yakıp geçmesin zaman

Yokluğunda dünya hüzne boyanır
Gırtlağa dek kör bir bıçak dayanır
Gaipte kalmana can mı dayanır
Arala perdeyi cismin görünsün
Mevsim bahar olup güle bürünsün

Özlemi taşırken martı kanadı
Fikir isyan etti kalbim kanadı
Kim dayana kim dayana
Bu hasrete kim dayana
Razı mısın türkü gözlüm
Deli gönlüm odda yana

Yükü özlem olan gemi maynasın
Derviş dergâhında sabır kaynasın
Gonca cümbüş edip dallar oynasın
Çile sürüm sürüm yerde sürünsün
Mevsim bahar olup güle bürünsün