Text
Tecrübeli Üye
Hamilik nedir
Hamilik nedir
“Hami”, sözlük manası olarak “himaye eden”, “yol gösteren”, “koruyan-gözeten” anlamlarına gelmektedir. Kavramsal olarak “Hamilik” : muhtevasını, tarihsel ve kültürel kimliğini, hülasa “ruhunu” Osmanlı ve Selçuklu medeniyetlerinin Anadolu coğrafyasında kurmuş ve müesseseleştirmiş olduğu “Ahilik ve Mesleki Dayanışma (Esnaf) Teşkilatları”ndan yani “kardeşlik ve paylaşma” kültüründen almaktadır.
Esnaf teşkilatlarında ahilik geleneğinden tevarüs eden “himaye etme” ve “hamilik” kültürü, birbirleriyle “kardeşleşmiş” olan “ahilerin” yani “kardeşler”in, bu kültürün örf ve adetlerine göre, bir organizasyon – teşkilat disiplini içerisinde, birbirlerine “sahip çıkmaları”, yani birbirlerini “himaye etmeleri”, yani birbirlerinin “hamileri” olmaları, hülasa, “kardeşleşmeleri” geleneği üzerine bina edilmiştir. . Bu geleneğin temelinde ise “fütüvvet” felsefesi, yani cömertlik ve yiğitlik kültürü, başkaları için kendinden feragat edebilme ve vazgeçebilme anlayışı, hülasa , “borçlu olma” ahlakı bulunmaktadır.
Günümüz işletmelerinde, daha ziyade, mesleğinin inceliklerine vakıf bir personelin (mentor), işe yeni başlayan bir elemana (mentee) “koç”luk, kılavuzluk ve rehberlik yapması anlamında bir “eğitim” metodu olarak anlaşılan ve uygulanan “Hamilik” 1 , tarihte Ahilik ve Esnaf Teşkilatlarında tecrübe edilmiş asli şekliyle, sadece “usta – çırak” münasebetlerini içeren bir “mesleki rehberlik” olarak değil, bunun çok daha fevkinde olmak üzere bir “insan yetiştirme” modeli olarak görülmüş ve yaşanmıştır.
Ahilik ve buradan tevarüs eden “hamilik” kültürünün “himaye etme” hiyerarşisinde, Esnaf Birlikleri tek tek esnafların, bir esnaf dükkanı içerisinde çalışmakta olan usta kalfasının, kalfa çırağının, çırak ise yamağının “hamiliğini” yapmakta, böylece himaye edilenlere bir yandan meslekleriyle ilgili teknik beceri ve donanım kazandırılırken, bir diğer yandan ise “cömertlik”, “fedakarlık”, “paylaşma” , “dayanışma”, “kardeşlik” gibi “yüksek insanlık fazilet ve ahlakı” öğretilmeye çalışılmaktadır.
Amaç, sadece bir “iş” veya “meslek” öğretmek değil, bununla beraber, “insan olma” idrak ve mükellefiyetinin hatırlatılmasıdır.
“Hami”, sözlük manası olarak “himaye eden”, “yol gösteren”, “koruyan-gözeten” anlamlarına gelmektedir. Kavramsal olarak “Hamilik” : muhtevasını, tarihsel ve kültürel kimliğini, hülasa “ruhunu” Osmanlı ve Selçuklu medeniyetlerinin Anadolu coğrafyasında kurmuş ve müesseseleştirmiş olduğu “Ahilik ve Mesleki Dayanışma (Esnaf) Teşkilatları”ndan yani “kardeşlik ve paylaşma” kültüründen almaktadır.
Esnaf teşkilatlarında ahilik geleneğinden tevarüs eden “himaye etme” ve “hamilik” kültürü, birbirleriyle “kardeşleşmiş” olan “ahilerin” yani “kardeşler”in, bu kültürün örf ve adetlerine göre, bir organizasyon – teşkilat disiplini içerisinde, birbirlerine “sahip çıkmaları”, yani birbirlerini “himaye etmeleri”, yani birbirlerinin “hamileri” olmaları, hülasa, “kardeşleşmeleri” geleneği üzerine bina edilmiştir. . Bu geleneğin temelinde ise “fütüvvet” felsefesi, yani cömertlik ve yiğitlik kültürü, başkaları için kendinden feragat edebilme ve vazgeçebilme anlayışı, hülasa , “borçlu olma” ahlakı bulunmaktadır.
Günümüz işletmelerinde, daha ziyade, mesleğinin inceliklerine vakıf bir personelin (mentor), işe yeni başlayan bir elemana (mentee) “koç”luk, kılavuzluk ve rehberlik yapması anlamında bir “eğitim” metodu olarak anlaşılan ve uygulanan “Hamilik” 1 , tarihte Ahilik ve Esnaf Teşkilatlarında tecrübe edilmiş asli şekliyle, sadece “usta – çırak” münasebetlerini içeren bir “mesleki rehberlik” olarak değil, bunun çok daha fevkinde olmak üzere bir “insan yetiştirme” modeli olarak görülmüş ve yaşanmıştır.
Ahilik ve buradan tevarüs eden “hamilik” kültürünün “himaye etme” hiyerarşisinde, Esnaf Birlikleri tek tek esnafların, bir esnaf dükkanı içerisinde çalışmakta olan usta kalfasının, kalfa çırağının, çırak ise yamağının “hamiliğini” yapmakta, böylece himaye edilenlere bir yandan meslekleriyle ilgili teknik beceri ve donanım kazandırılırken, bir diğer yandan ise “cömertlik”, “fedakarlık”, “paylaşma” , “dayanışma”, “kardeşlik” gibi “yüksek insanlık fazilet ve ahlakı” öğretilmeye çalışılmaktadır.
Amaç, sadece bir “iş” veya “meslek” öğretmek değil, bununla beraber, “insan olma” idrak ve mükellefiyetinin hatırlatılmasıdır.