[serapmisali]

Geceye rağmen Işık Yakmak

Geceye rağmen Işık Yakmak

Gökyüzünde yalnız uçan kuşlar olur ya
benim de hayallerim öyle bu gece.
Hani gidecek yerin olmaz hayat bahçende
dolanır durursun kader çemberinde.
Ve bakarsın aynada ki sen olmamış sana.
Nedensiz çekersin sigarayı nefret etsen de.
Bazen de dalarsın gümüş kaplı hayallere
bağırmak istersin sesinin gitmeyeceğini bile-bile…
İşte o anda gece açılır bulutların ardında
ve bir umut ışığı aralar kirpiklerini mayhoşca.
Ve sen gelirsin aklıma yaşanamamış düşler ve gözlerin.
Sen ben olursun bende bir damla gözyaşı süzülen…
Hayat yeniden çiçek açar
ve güneş yeniden çiçek açar geceye inat.
Tüm benliğime inat bir nağme fısıldar kulağıma
seni söyler radyodaki boğuk ses,
seni söyler kıyıdaki taşlar dalgaların köpüğünde.
Bense yine yaşarım seni kendi içimde.
Seni sen olduğun için değil,
benden daha içeride bir ben olduğun için...

İşte ben o geceyle geldim sana senin dünyana...
Bence değer hayat, tüm karanlıklarına rağmen gecenin;
bir ışığı yakmaya....