DeSTiNa
Çalışkan Üye
Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak
Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak
Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak
Yine koskocaman bir günü devirdik.Nerede kaldı dünlerim...İnsan hatırlamak ister her zaman geçmişini.
Geçmiş aşklar,arkadaşlar,geçmiş mutluluklar...Kimi zaman da korkutur geçmiş insanı.Yaşanan onca umutsuzluklar,ayrılıklar,bir saz eşliğinde yanık bir türkü seslendirir yüreğimiz mazili hülyalara dalarak.İnsan geçmişine değil de geleceğine bakmalıdır,geçmiş zaten geçmiştir der bazıları.
Ama geçmiş geçerken ne anılar bırakmıştır ardında.Bir sevgilinin kokusu,bir annenin göz yaşları,yanık bir yemen türküsü...Hey gidi günler,daha dün misket oynayan o çocuk değil miydim ben?Mızıkçılık yapanı oyundan atan,yalan söyleyenle konuşmayan.Şimdi atamıyorum kimseyi oyundan,artık oyun oynayacak bir arkadaşım bile yok.
Anca haksızlık yapanı gönlümden atabiliyorum,Yalan söyleyenin yüzüne bile bakamıyorum artık.Yok yok ben değilim bu asabi kişilik oysa ben oyuncağını kaybedince ağlayan bir çocuktum.Elma şekerini yere düşürünce dünyası yıkılan,atlı karıncalara binince tekrar dünyaları kazanan bir çocuk...
Nasıl da farkına varamamışım ben çocukluğumun.Keşke bol bol kırsaymışım komşunun camını,dedimin gözlüğünü keşke hiç korkmadan çalsaymışım,patlatsaymışım bütün lastikleri,kime ne ben o zamanlar çocukmuşum...
Ümit Zafer Bağcı
Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak
Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak Yazısı - Geçen Koca Bir Günü Küçük Bir Kağıda Sığdırmak Ümit Zafer Bağcı - Ümit Zafer Bağcı Yazıları
Yine koskocaman bir günü devirdik.Nerede kaldı dünlerim...İnsan hatırlamak ister her zaman geçmişini.
Geçmiş aşklar,arkadaşlar,geçmiş mutluluklar...Kimi zaman da korkutur geçmiş insanı.Yaşanan onca umutsuzluklar,ayrılıklar,bir saz eşliğinde yanık bir türkü seslendirir yüreğimiz mazili hülyalara dalarak.İnsan geçmişine değil de geleceğine bakmalıdır,geçmiş zaten geçmiştir der bazıları.
Ama geçmiş geçerken ne anılar bırakmıştır ardında.Bir sevgilinin kokusu,bir annenin göz yaşları,yanık bir yemen türküsü...Hey gidi günler,daha dün misket oynayan o çocuk değil miydim ben?Mızıkçılık yapanı oyundan atan,yalan söyleyenle konuşmayan.Şimdi atamıyorum kimseyi oyundan,artık oyun oynayacak bir arkadaşım bile yok.
Anca haksızlık yapanı gönlümden atabiliyorum,Yalan söyleyenin yüzüne bile bakamıyorum artık.Yok yok ben değilim bu asabi kişilik oysa ben oyuncağını kaybedince ağlayan bir çocuktum.Elma şekerini yere düşürünce dünyası yıkılan,atlı karıncalara binince tekrar dünyaları kazanan bir çocuk...
Nasıl da farkına varamamışım ben çocukluğumun.Keşke bol bol kırsaymışım komşunun camını,dedimin gözlüğünü keşke hiç korkmadan çalsaymışım,patlatsaymışım bütün lastikleri,kime ne ben o zamanlar çocukmuşum...
Ümit Zafer Bağcı