KlaS
Admin
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi Şiiri - Yalnızlık Şiirleri - Hasret Şiirleri - Duygusal Şiirler - Resimli Aşk Şiirleri - Resimli Şiirler
Elveda / Yarım Kalan Aşk Söylevi
Gidişinde değişiyor gözlerimin rengi
önce yeşil sonra alaca bir yangın
fotoğraflarını indiriyorum
yüzümün soğuk duvarlarından
gidişine küfürler besteliyorum
ilgisizliğine gölgeler bahşediyorum
keşkeler çıkarıyorum zamandan
bir ben kalıyorum soğuk odamda
bir de kan gibi tortusu yalnızlığın
Bekliyorum;
bakışlarımı çok uzaklara gönderip
gözlerine mevsimleri bırakıyorum bu şehirde
suskunluğum cebimde bekliyorum
ve üzerimde kokunun sindiği
umudun yeşil hırkası
el emeği göz nuru bir hüzün
her ilmeği birer saplantı
sımsıkı sarınsam da ısınamıyorum
Gözlerimin arkasındaki yorgunluğa
rüzgar çarpıyor usulca
çocukluğumun gözüne eski bir anı
kaçıyor mütemadiyen
çocukluğum ağlıyor bana
su gibi kanıyor, kış gibi zemheri
oysa çocukların ne son bulan
aşkları vardı,ne de
anlamını yitirdikleri mavileri
Çıplak gidiyorum geceye karşı
saçlarımı yakıyorum ve kirpiklerimi
bir sen kalıyorsun aklımda
bir de tenime işleyen yanık kirpik kokusu
sen gözlerime bakıyorsun
ben ne yana baksam
izahsız ıslak bir bulut
ve kapkara bir yağmur yağdı
yağacak korkusu
Elveda
kalbimin en serseri hücresi
gözlerimin elası, ellerimin kurumayan kanı elveda
gidiyorum;
üzerimde kokunun sindiği
yalnızlığın yeşil hırkası
her gün bir ilmek söküyorum
her gün biraz daha eksiliyor bir yanı
şimdi yeniden örmek istesem de olmuyor
dikiş tutmuyor
sökük umutların rötarlı yamaları…
Vedat Keleş
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi
Elveda Yarım Kalan Aşk Söylevi Şiiri - Yalnızlık Şiirleri - Hasret Şiirleri - Duygusal Şiirler - Resimli Aşk Şiirleri - Resimli Şiirler
Elveda / Yarım Kalan Aşk Söylevi
Gidişinde değişiyor gözlerimin rengi
önce yeşil sonra alaca bir yangın
fotoğraflarını indiriyorum
yüzümün soğuk duvarlarından
gidişine küfürler besteliyorum
ilgisizliğine gölgeler bahşediyorum
keşkeler çıkarıyorum zamandan
bir ben kalıyorum soğuk odamda
bir de kan gibi tortusu yalnızlığın
Bekliyorum;
bakışlarımı çok uzaklara gönderip
gözlerine mevsimleri bırakıyorum bu şehirde
suskunluğum cebimde bekliyorum
ve üzerimde kokunun sindiği
umudun yeşil hırkası
el emeği göz nuru bir hüzün
her ilmeği birer saplantı
sımsıkı sarınsam da ısınamıyorum
Gözlerimin arkasındaki yorgunluğa
rüzgar çarpıyor usulca
çocukluğumun gözüne eski bir anı
kaçıyor mütemadiyen
çocukluğum ağlıyor bana
su gibi kanıyor, kış gibi zemheri
oysa çocukların ne son bulan
aşkları vardı,ne de
anlamını yitirdikleri mavileri
Çıplak gidiyorum geceye karşı
saçlarımı yakıyorum ve kirpiklerimi
bir sen kalıyorsun aklımda
bir de tenime işleyen yanık kirpik kokusu
sen gözlerime bakıyorsun
ben ne yana baksam
izahsız ıslak bir bulut
ve kapkara bir yağmur yağdı
yağacak korkusu
Elveda
kalbimin en serseri hücresi
gözlerimin elası, ellerimin kurumayan kanı elveda
gidiyorum;
üzerimde kokunun sindiği
yalnızlığın yeşil hırkası
her gün bir ilmek söküyorum
her gün biraz daha eksiliyor bir yanı
şimdi yeniden örmek istesem de olmuyor
dikiş tutmuyor
sökük umutların rötarlı yamaları…
Vedat Keleş