HaZaL
VIP Üye
Devil May Cry 5 - Demo İnceleme
Devil May Cry 5 - Demo İnceleme
Devil May Cry 5 - Demo İnceleme
"Kill Dante..."
21 Aralık, bu ay benim sabırsızlıkla beklediğim tek gündü. 2005'ten beri, bir oyuncu terimiyle "Hardcore" şekilde takip ettiğim ve oynadığım Devil May Cry serisinin son oyunu DmC'nin demosu çıkmaya hazırdı. Hatta okulda iken, vizeye girmeden önce evdekileri arayıp; "DmC'nin demosu çıktı anne; ne yapacağını biliyorsun..." şeklinde bir konuşma yaptım. Dante'ye hazırladığım karşılama komitesi, görülmeye değerdi.
Demoyu indirdim ve oyunu açtım. Limbo'ya adımı attım.
(Dikkat, "Spoiler" içermektedir.)
Herşey beyaza döndüğünde...
Oyun açıldığında beni karşılayan siyah DmC yazısı, ve beyaz arkaplan eşliğinde "zebani" döven gölge Dante, benim heyecanımı kaç katına çıkardı, bir de siz düşünün. Menüye geldiğimde ilk yaptığım şey X'e tıklayıp, Nephilim modunu seçmek oldu. Oyun başladığında, şu ana kadar yayımlanan DmC videolarının karışımı bir giriş beni karşıladı. Vergil maskeyle belirmişti ve ilginç şeylerden bahsediyordu. Peki ya sorun ne idi?
http://i.imgur.com/auXAeaZ.jpg
Demodan anlatıldığı kadarıyla, Dante kendi halinde yaşayan bir adam. Bütün şehir Dante'den nefret etmekte, ve ayrıca Dante'yi arayan adamlar var. Bu adamların kimin nesi olduğu, hala belirsiz. Kapımıza bir gün ansızın gelen "Cat" isimli kız ile de aksiyon dolu maceramız başlıyor. Cat, Vergil'ın patronu olduğunu söyleyip, onu takip etmemizi istiyor. Dante'de bunu geri çevirmiyor. Tabii biz de öyle.
Cat ile bu yolculuğa başlarken, hikayeye ait bir şeyler öğrenip, öğrenemeyeceğimi merak etmekteydim. Bu merakım ne yazık ki boşa çıktı; demo hiçbir şekilde hikaye ile ilgili "açık" denilebilecek bir bilgi vermiyor. Ama şunu biliyoruz ki; söz konusu düşmanımız Mundus. Mundus, DmC tarihinde şeytani ikizlerimizin annesini öldürüp, babasını mühürleyen adam olarak bilinmekte. 3-1-4-2 olarak giden bu seride de, herşeyin en başını DmC alıyor. Aklımızda bir türlü birleştiremediğimiz bu parçaları yerine oturtabilmek için, Cat'i takip etmek zorundayız gibi görünüyor.
Ne de olsa o bir bayan, rica etmiş bir kere...
Hikaye konusunda yakaladığım önemli bir detay ise; Sparda'nın görüntüsü. En azından öyle sanıyorum, çünkü giriş videosunda Vergil konuşurken anlatılan bilgiler ve gösterilen görseller bunu işaret etmekte. İşte sizler için yakaladığım o şeytani görsel:
http://i.imgur.com/c8aEghi.jpg
Zebaniyi kendimize mi çeksek, yoksa biz mi ona gitsek?
Sparda ve Eva'ya (Dante ve Vergil'ın annesi.) yapılanların verdiği o heves ile başlatıyor oyun bizleri bu maceraya. En merak ettiğim şeylerden biri ise; bu oyunun diğer DmC oyunlarına nazaran kombo mekanizmasının nasıl olduğuydu. Pişman olmadım, beklediğimi de fazlasıyla aldım. Mükemmel grafikler ve müzikler içerisinde, oyun içerisinde harika kombolar mevcut. L2 ve R2'yi kullanarak değiştirebileceğiniz multi-fonksiyonel silahlarımız var. L2'ye basılı tuttuğunuz zaman, meşhur kılıcımız Rebellion, bir melek misali beyaz bir orağa dönüşüyor. R2'ye basılı tuttuğumuzda ise, kıpkırmızı renklerle şeytani bir orak sırtımızda beliriyor. L2 ile adamlara kendimizi çekebilirken, R2 ile de adamları bizzat yanımıza getirtebiliyoruz.
Dövüş sırasında Rebellion'dan bu oraklara geçişin çok hızlı olması, ve gerçekten Dante'nin hareketlerinin seriliği oyuna mükemmel bir heyecan ve aksiyon katmış durumda. Sanki oynarken sürekli dövüşmek istiyormuşsunuz hissiyatı veriyor insana. Bir süre sonra zebanilerin hiç bitmemesini dileyebilirsiniz. Hele bir de Stylish puanlarınız SS üzerinden gidiyorsa, parmaklarınızdan duman çıkacağına eminim.
http://i.imgur.com/YEggCDD.jpg
Oyun içerisinde karşılaştığımız düşmanlar ise, daha çok Bayonetta tarzı olmuş bu sefer. Klasik DmC zebanilerinden kaçınıp, daha parlak görünümlü, ve elinden bir testere tutan yaratığımsı türlere kaymış gibi Ninja Theory. Peki ya bu oyunun havasını bozmuş mu? Aslında normal bir Devil May Cry oyunu olsa, gerçekten bu kadar zevk almazdım bu yaratıkları döverken. Ama Limbo'nun yarattığı atmosfer, Dante'nin hareketleri ve müzik, sanki bu zebanilerin doğru yerde olduğunu işaret ediyor bizlere.
Yine de bir Belial ya da Beowulf değiller. Henüz...
Her şey iyi, güzel de...
Oyun içerisinde ne çok aradığım, en çok özlediğim şey ise eski Dante oldu. Yeni nesil Dante, güzel. Hoş olmuş diyebiliriz. Fakat kötü bir yanı var ki; aslında eski Dante ile alakası bile yok. Kesinlikle ergen davranışlar sergileyen, karşısındakilerle sürekli saçma sapan argo kelimeler kullanan, herkese sert çıkan 15 yaşındaki bir çocuk gibi. Bu peki oyunu nasıl etkiliyor? Kesinlikle olumsuz.
Bunun yanında oyunun bizlere sunduğu boss dövüşleri, bir hayli inanılmaz ve ilgi çekici. Nefis grafikler, orantılı gamma ışıkları ve yansıma düzenleri, gözünüzü almadan dövüşebileceğiniz bir ortam hazırlıyor biz DmC hayranlarına. Boss'ların daha yaratığımsı ve iğrenç olduğu DmC'de, onları dövmek de bu yönden bir hayli zevkli oluyor. Demo içerisinde sadece bir tane Boss gösterildi. Ters asılmış, sümüklü böcek ve tırtıl karışımı bu yaratığın ismi ise "Secret Ingredient" olarak gösteriliyor. Hikaye ile alakası henüz belirli değil.
http://i.imgur.com/IE8D2hB.jpg
Demo olmasına rağmen, oyunu bütün gece oynadım. Açık olan bütün zorluk derecelerinde tekrar tekrar bitirdim. Yüksek bir zevk aldım, ve 15 Ocak'ı daha büyük bir heyecanla beklemeye başladım. Kesinlikle, Hack'n'Slash dünyasının asla ölmeyecek efsaneleri arasında olan Devil May Cry serisinin bu son oyunu, ne kadar kötü yorumlar alsa da, gönüllerde tekrar bir tahta sahip olacak gibi gözüküyor.
Evet, yeni Dante hoş olmamış olabilir. Ona "Dante" değil de, belki de; "Dante the Demon Killer" demeliyiz.
Bana kalırsa bunu o da çok isterdi.
Devil May Cry 5 - Demo İnceleme
"Kill Dante..."
21 Aralık, bu ay benim sabırsızlıkla beklediğim tek gündü. 2005'ten beri, bir oyuncu terimiyle "Hardcore" şekilde takip ettiğim ve oynadığım Devil May Cry serisinin son oyunu DmC'nin demosu çıkmaya hazırdı. Hatta okulda iken, vizeye girmeden önce evdekileri arayıp; "DmC'nin demosu çıktı anne; ne yapacağını biliyorsun..." şeklinde bir konuşma yaptım. Dante'ye hazırladığım karşılama komitesi, görülmeye değerdi.
Demoyu indirdim ve oyunu açtım. Limbo'ya adımı attım.
(Dikkat, "Spoiler" içermektedir.)
Herşey beyaza döndüğünde...
Oyun açıldığında beni karşılayan siyah DmC yazısı, ve beyaz arkaplan eşliğinde "zebani" döven gölge Dante, benim heyecanımı kaç katına çıkardı, bir de siz düşünün. Menüye geldiğimde ilk yaptığım şey X'e tıklayıp, Nephilim modunu seçmek oldu. Oyun başladığında, şu ana kadar yayımlanan DmC videolarının karışımı bir giriş beni karşıladı. Vergil maskeyle belirmişti ve ilginç şeylerden bahsediyordu. Peki ya sorun ne idi?
http://i.imgur.com/auXAeaZ.jpg
Demodan anlatıldığı kadarıyla, Dante kendi halinde yaşayan bir adam. Bütün şehir Dante'den nefret etmekte, ve ayrıca Dante'yi arayan adamlar var. Bu adamların kimin nesi olduğu, hala belirsiz. Kapımıza bir gün ansızın gelen "Cat" isimli kız ile de aksiyon dolu maceramız başlıyor. Cat, Vergil'ın patronu olduğunu söyleyip, onu takip etmemizi istiyor. Dante'de bunu geri çevirmiyor. Tabii biz de öyle.
Cat ile bu yolculuğa başlarken, hikayeye ait bir şeyler öğrenip, öğrenemeyeceğimi merak etmekteydim. Bu merakım ne yazık ki boşa çıktı; demo hiçbir şekilde hikaye ile ilgili "açık" denilebilecek bir bilgi vermiyor. Ama şunu biliyoruz ki; söz konusu düşmanımız Mundus. Mundus, DmC tarihinde şeytani ikizlerimizin annesini öldürüp, babasını mühürleyen adam olarak bilinmekte. 3-1-4-2 olarak giden bu seride de, herşeyin en başını DmC alıyor. Aklımızda bir türlü birleştiremediğimiz bu parçaları yerine oturtabilmek için, Cat'i takip etmek zorundayız gibi görünüyor.
Ne de olsa o bir bayan, rica etmiş bir kere...
Hikaye konusunda yakaladığım önemli bir detay ise; Sparda'nın görüntüsü. En azından öyle sanıyorum, çünkü giriş videosunda Vergil konuşurken anlatılan bilgiler ve gösterilen görseller bunu işaret etmekte. İşte sizler için yakaladığım o şeytani görsel:
http://i.imgur.com/c8aEghi.jpg
Zebaniyi kendimize mi çeksek, yoksa biz mi ona gitsek?
Sparda ve Eva'ya (Dante ve Vergil'ın annesi.) yapılanların verdiği o heves ile başlatıyor oyun bizleri bu maceraya. En merak ettiğim şeylerden biri ise; bu oyunun diğer DmC oyunlarına nazaran kombo mekanizmasının nasıl olduğuydu. Pişman olmadım, beklediğimi de fazlasıyla aldım. Mükemmel grafikler ve müzikler içerisinde, oyun içerisinde harika kombolar mevcut. L2 ve R2'yi kullanarak değiştirebileceğiniz multi-fonksiyonel silahlarımız var. L2'ye basılı tuttuğunuz zaman, meşhur kılıcımız Rebellion, bir melek misali beyaz bir orağa dönüşüyor. R2'ye basılı tuttuğumuzda ise, kıpkırmızı renklerle şeytani bir orak sırtımızda beliriyor. L2 ile adamlara kendimizi çekebilirken, R2 ile de adamları bizzat yanımıza getirtebiliyoruz.
Dövüş sırasında Rebellion'dan bu oraklara geçişin çok hızlı olması, ve gerçekten Dante'nin hareketlerinin seriliği oyuna mükemmel bir heyecan ve aksiyon katmış durumda. Sanki oynarken sürekli dövüşmek istiyormuşsunuz hissiyatı veriyor insana. Bir süre sonra zebanilerin hiç bitmemesini dileyebilirsiniz. Hele bir de Stylish puanlarınız SS üzerinden gidiyorsa, parmaklarınızdan duman çıkacağına eminim.
http://i.imgur.com/YEggCDD.jpg
Oyun içerisinde karşılaştığımız düşmanlar ise, daha çok Bayonetta tarzı olmuş bu sefer. Klasik DmC zebanilerinden kaçınıp, daha parlak görünümlü, ve elinden bir testere tutan yaratığımsı türlere kaymış gibi Ninja Theory. Peki ya bu oyunun havasını bozmuş mu? Aslında normal bir Devil May Cry oyunu olsa, gerçekten bu kadar zevk almazdım bu yaratıkları döverken. Ama Limbo'nun yarattığı atmosfer, Dante'nin hareketleri ve müzik, sanki bu zebanilerin doğru yerde olduğunu işaret ediyor bizlere.
Yine de bir Belial ya da Beowulf değiller. Henüz...
Her şey iyi, güzel de...
Oyun içerisinde ne çok aradığım, en çok özlediğim şey ise eski Dante oldu. Yeni nesil Dante, güzel. Hoş olmuş diyebiliriz. Fakat kötü bir yanı var ki; aslında eski Dante ile alakası bile yok. Kesinlikle ergen davranışlar sergileyen, karşısındakilerle sürekli saçma sapan argo kelimeler kullanan, herkese sert çıkan 15 yaşındaki bir çocuk gibi. Bu peki oyunu nasıl etkiliyor? Kesinlikle olumsuz.
Bunun yanında oyunun bizlere sunduğu boss dövüşleri, bir hayli inanılmaz ve ilgi çekici. Nefis grafikler, orantılı gamma ışıkları ve yansıma düzenleri, gözünüzü almadan dövüşebileceğiniz bir ortam hazırlıyor biz DmC hayranlarına. Boss'ların daha yaratığımsı ve iğrenç olduğu DmC'de, onları dövmek de bu yönden bir hayli zevkli oluyor. Demo içerisinde sadece bir tane Boss gösterildi. Ters asılmış, sümüklü böcek ve tırtıl karışımı bu yaratığın ismi ise "Secret Ingredient" olarak gösteriliyor. Hikaye ile alakası henüz belirli değil.
http://i.imgur.com/IE8D2hB.jpg
Demo olmasına rağmen, oyunu bütün gece oynadım. Açık olan bütün zorluk derecelerinde tekrar tekrar bitirdim. Yüksek bir zevk aldım, ve 15 Ocak'ı daha büyük bir heyecanla beklemeye başladım. Kesinlikle, Hack'n'Slash dünyasının asla ölmeyecek efsaneleri arasında olan Devil May Cry serisinin bu son oyunu, ne kadar kötü yorumlar alsa da, gönüllerde tekrar bir tahta sahip olacak gibi gözüküyor.
Evet, yeni Dante hoş olmamış olabilir. Ona "Dante" değil de, belki de; "Dante the Demon Killer" demeliyiz.
Bana kalırsa bunu o da çok isterdi.