EliZa
Çalışkan Üye
Dağ Hastalığı Hakkında Bilgi Belirtileri ve Tedavisi
Dağ Hastalığı Hakkında Bilgi Belirtileri ve Tedavisi
Dağ Hastalığı Hakkında Bilgi Belirtileri ve Tedavisi
Yüksek yerlerde atmosfer basıncının düşük olması bu hastalığın sebebidir.
DAĞ HASTALIĞI yüksek dağlara tırmanan kimselerde, 3.500-4,000 metreden sonra başlıyan bir haldir. Buna dağ tutması da denir. Başlıca belirtileri, soluk güçlüğü, kalb çarpıntısı, baş ağrısı, baş dönmesi, bulantı, kusma, baygınlıktır. Aslında bu hastalık yalnız dağla ilgili değildir; çünkü, uçakla, balonla yükseklere çıkıldığı zaman da aynı belirtiler görülür. Bundan dolayı «dağ hastalığı» yerine yükseklik hastalığı terimi daha uygundur, hekimlikte de çoğunlukla bu ad kullanılır.
Olay hava basıncının azalmasından meydana geldiği için, basıncı azaltılabilen bir odada oturan insan da, yükselmeksizin, aynı belirtileri gösterebilir. Meselâ, böyle bir odada hava basıncı 8.000-9.000 metre yükseklikteki basınca eşit olacak kadar düşürülse içeride bulunan bir kimsede düşünme kabiliyeti kaybolur, akıl bozuklukları başlar, en sonunda baygınlık görülür.
Hava basıncının azalmasiyle ortaya çıkan bu hastalıkta önemli iki etki vardır:
1) Basıncın azalması,
2) Oksijenin kısmî basıncının azalması.
Basıncın azalması sonucu oksijenin basıncı da düşer. Dağ (yükseklik) hastalığının başlıca sebebi kandaki oksijen basıncının azalmasıdır.
Basınç azalınca barsakta, ortakulakta bulunan hava genişler. Bundan dolayı diyaframın yukarı çıkmasiyle, solunum sıkıntılı olur, külakta da ağrı duyulur. Oksijen basıncının düşmesi ise kanın, dolayısiyle bütün vücudun yeteri kadar oksijen alamamasına yol açar. Yükseklik hastalığının ciddî bozukluklara, hattâ ölüme sebep olması bundandır.
Dağa tırmanışta ayrıca beden yorgunluğu da olduğundan hastalık belirtileri daha erken, daha şiddetli olur. İnsanların çıkabildiği yükseklik, dağlarda 8.000, uçaklarda 13.000 metre kadardır. Sâf oksijenle %10 karbondioksit bulunan kapalı hücrelerde ise insanlar 14.000 metre yüksekliğe uyan basınç düşüklüğüne dayanabilmişlerdir. 19.000 metrenin üstünde bir yükseklikte dokuların suyu kaynamaya başlar, akciğerlerde su buharından başka bir gaz kalmaz. Sıcak kanlı hayvanlar için hayat mümkün değildir. Yalnız, içinde normal hava basıncı sağlanan kapalı hücrelerde insan her hangi bir yüksekliğe çıkabilir. Uçaklarda böyle bir tertibat vardır; bunun için, uçakta, hiçbir sıkıntı çekmeden, binlerce metre yükseklikte yolculuk edilebilir.
Dağ Hastalığı Hakkında Bilgi Belirtileri ve Tedavisi
Yüksek yerlerde atmosfer basıncının düşük olması bu hastalığın sebebidir.
DAĞ HASTALIĞI yüksek dağlara tırmanan kimselerde, 3.500-4,000 metreden sonra başlıyan bir haldir. Buna dağ tutması da denir. Başlıca belirtileri, soluk güçlüğü, kalb çarpıntısı, baş ağrısı, baş dönmesi, bulantı, kusma, baygınlıktır. Aslında bu hastalık yalnız dağla ilgili değildir; çünkü, uçakla, balonla yükseklere çıkıldığı zaman da aynı belirtiler görülür. Bundan dolayı «dağ hastalığı» yerine yükseklik hastalığı terimi daha uygundur, hekimlikte de çoğunlukla bu ad kullanılır.
Olay hava basıncının azalmasından meydana geldiği için, basıncı azaltılabilen bir odada oturan insan da, yükselmeksizin, aynı belirtileri gösterebilir. Meselâ, böyle bir odada hava basıncı 8.000-9.000 metre yükseklikteki basınca eşit olacak kadar düşürülse içeride bulunan bir kimsede düşünme kabiliyeti kaybolur, akıl bozuklukları başlar, en sonunda baygınlık görülür.
Hava basıncının azalmasiyle ortaya çıkan bu hastalıkta önemli iki etki vardır:
1) Basıncın azalması,
2) Oksijenin kısmî basıncının azalması.
Basıncın azalması sonucu oksijenin basıncı da düşer. Dağ (yükseklik) hastalığının başlıca sebebi kandaki oksijen basıncının azalmasıdır.
Basınç azalınca barsakta, ortakulakta bulunan hava genişler. Bundan dolayı diyaframın yukarı çıkmasiyle, solunum sıkıntılı olur, külakta da ağrı duyulur. Oksijen basıncının düşmesi ise kanın, dolayısiyle bütün vücudun yeteri kadar oksijen alamamasına yol açar. Yükseklik hastalığının ciddî bozukluklara, hattâ ölüme sebep olması bundandır.
Dağa tırmanışta ayrıca beden yorgunluğu da olduğundan hastalık belirtileri daha erken, daha şiddetli olur. İnsanların çıkabildiği yükseklik, dağlarda 8.000, uçaklarda 13.000 metre kadardır. Sâf oksijenle %10 karbondioksit bulunan kapalı hücrelerde ise insanlar 14.000 metre yüksekliğe uyan basınç düşüklüğüne dayanabilmişlerdir. 19.000 metrenin üstünde bir yükseklikte dokuların suyu kaynamaya başlar, akciğerlerde su buharından başka bir gaz kalmaz. Sıcak kanlı hayvanlar için hayat mümkün değildir. Yalnız, içinde normal hava basıncı sağlanan kapalı hücrelerde insan her hangi bir yüksekliğe çıkabilir. Uçaklarda böyle bir tertibat vardır; bunun için, uçakta, hiçbir sıkıntı çekmeden, binlerce metre yükseklikte yolculuk edilebilir.