DeSTiNa
Çalışkan Üye
Bir Şehidin Gözyaşları
Bir Şehidin Gözyaşları
Bir Şehidin Gözyaşları
Yıl 1994 Mardin'in bir ilçesi. içimizde kanayan bir yaraydı terör. O gece hilâlliydi ay sır
dolu bir karanlık. Mehmed mevzisinde karanlığı koklayarak derin nefes aldı. 'Bu nöbet son nöbetim.
iki gün sonra elvedâ karlı dağlar dumanlı tepeler...' Arkada...şı göğüs geçirdi yanında: 'Benim
sekiz ayım var. Allah bizi korusun! ' Burası terör yuvasıydı. Konuşmayı kesip pür dikkat geceyi
gözetlemeye başladılar. Mevzi yol kenarında idi. Herkes geçebilirdi. Kendilerine doğru gelen iki
karaltı gördüler. Bunlar yolcu gibiydi. Selam verip geçtiler. Fakat o da ne öyle? 'Tak! .. Tak! ..'
Selamla Mehmetçikleri aldatan iki hain geçer geçmez geri dönüp kurşun sıkmışlardı Mehmed'in
ardından. Bir yağmur gibi akmıştı kurşunlar beynine yiğidin. Yâ Rab! Bu ne hainlik böyle? Al
kanlar Mehmed'in göğsüne dolarken O hilâle bakarak inliyordu: 'Hainler! .. Bugün analar yüzlerce
Mehmed doğurdu... Allah! ...' Anasına son mektubunda yazmıştı: 'Anacığım! Dün gece rüyamda melekler
elime kına yaktılar. Hayırdır inşallah! Bir gün al bayraklı bir tabut görürsen avluda sakın ağlama! ...'
Anası da son mektupta doğacak oğlunu müjdelemişti. O gece ana yüreğini kanlı bir sızı kapladı.
Namazdan sonra uzun uzun dua etti oğluna. Ne çare ertesi gün Aydın'a kor yumağı düşmüş yürekler
pâre pâre olmuştu. Anasının gözyaşları sel olurken Aydınlı haykırıyordu: 'Kahrolsun hainler!
Vatan sağolsun! ..' Mehmed'in naaşına bakanlar hayretler içinde birşey gördüler. şehidin sağ
gözünden ince ince gözyaşları akıyordu yanağına. Kimbilir? 'Oğlumu göremedim.' mi demek istiyordu?
Ve.. Ailelerin şehit olan çocuklarını kaybettiklerinde söylediği tek şey var; 'VATAN SAĞOLSUN! ...
Bir Şehidin Gözyaşları
Bir Şehidin Gözyaşları Mektubu - Asker Mektubu
Yıl 1994 Mardin'in bir ilçesi. içimizde kanayan bir yaraydı terör. O gece hilâlliydi ay sır
dolu bir karanlık. Mehmed mevzisinde karanlığı koklayarak derin nefes aldı. 'Bu nöbet son nöbetim.
iki gün sonra elvedâ karlı dağlar dumanlı tepeler...' Arkada...şı göğüs geçirdi yanında: 'Benim
sekiz ayım var. Allah bizi korusun! ' Burası terör yuvasıydı. Konuşmayı kesip pür dikkat geceyi
gözetlemeye başladılar. Mevzi yol kenarında idi. Herkes geçebilirdi. Kendilerine doğru gelen iki
karaltı gördüler. Bunlar yolcu gibiydi. Selam verip geçtiler. Fakat o da ne öyle? 'Tak! .. Tak! ..'
Selamla Mehmetçikleri aldatan iki hain geçer geçmez geri dönüp kurşun sıkmışlardı Mehmed'in
ardından. Bir yağmur gibi akmıştı kurşunlar beynine yiğidin. Yâ Rab! Bu ne hainlik böyle? Al
kanlar Mehmed'in göğsüne dolarken O hilâle bakarak inliyordu: 'Hainler! .. Bugün analar yüzlerce
Mehmed doğurdu... Allah! ...' Anasına son mektubunda yazmıştı: 'Anacığım! Dün gece rüyamda melekler
elime kına yaktılar. Hayırdır inşallah! Bir gün al bayraklı bir tabut görürsen avluda sakın ağlama! ...'
Anası da son mektupta doğacak oğlunu müjdelemişti. O gece ana yüreğini kanlı bir sızı kapladı.
Namazdan sonra uzun uzun dua etti oğluna. Ne çare ertesi gün Aydın'a kor yumağı düşmüş yürekler
pâre pâre olmuştu. Anasının gözyaşları sel olurken Aydınlı haykırıyordu: 'Kahrolsun hainler!
Vatan sağolsun! ..' Mehmed'in naaşına bakanlar hayretler içinde birşey gördüler. şehidin sağ
gözünden ince ince gözyaşları akıyordu yanağına. Kimbilir? 'Oğlumu göremedim.' mi demek istiyordu?
Ve.. Ailelerin şehit olan çocuklarını kaybettiklerinde söylediği tek şey var; 'VATAN SAĞOLSUN! ...