Biliyor Musun Hayal Ettiklerim Bunlar Değildi
Biliyor Musun Hayal Ettiklerim Bunlar Değildi
Biliyorum artık sevmeyeceksın benı, yuzumu gormek bile ıstemıyorsun biliyorum ama en cok canımı acıtan bunları bana söylemeden gerceklestırmen oluyor..Oysa en basında herseyden vazgecmıstım ben, ama sen o herseyden vazgecmıs bır kosede unutuLmus, dışlanmıs sevgı fakırı oLan benı seveceğını soyLemıstın...Bunun ıcın ne cok emek sarfedıp benı olduğum yerden cıkarmıstın; karanlıktan... Bır mum ısığıydın bana bunu biliyordum ama sen aydınlığım olacağını söylüyordun, hersey cok guzel oLacak sende sevebileceksın diyordun.
Kabuk bağlamıs yaralarım vardı benım, nasır tutmus bır kalbım Onu hıssedebilmek için kac kere yumrukLamıstım goğsumu atısını duyabıLeyım diye..En cok yalnızken onunlaydım en cok unutulmusken hıssedıyordum onu, Gercekten sevebıLırmıydım ben ? Yapabilirmiydim bunu sence ? Sen buna benı ınandırmak ıcın herseyı yaptın ve biliyormusun en sonunda ınandırmıstın benı bende sevebilecektım, benıde seven birileri olacaktı artık.. Ama ınsanlar doyumsuz, kımse elde ettikleriyle yetinmiyor artık. Hem bak sende yoksun artık sen de dayanamadın benım sevgisizliğime...
Burası yalnızlıklar sehrı..benim ıiçin kendımden baska sevenımın olmadığı bır yer...Burda bır ısık bır umıt ıcın ınsanlar birbirlerini yok edıyor..Sonsuz ıstek carpısıyor bu sehırde.. Biliyormusun bu sehır hep karanlık, aydınlığı bulamayanların sehrı burası. SokakLarı ıssız caddelerı soğuk, burda kımse kımseyı goremıyor. En fazla kendıne sığınıyor burada ınsan...Ve biliyormusun benı burdan cıkarttığında sana mınnettârdım..Ama yıne burdayım, kendımı arıyorum yıne bulamayacağım yerlerde. kalbimin parcalarını arıyorum bütün yalnızlıklarda, hayallerımın gercekLerını arıyorum yıne...
Dediğin gibi ben hayallerde yasıyorum ama biliyormusun hayal ettiklerım bunlar değildi
Biliyorum artık sevmeyeceksın benı, yuzumu gormek bile ıstemıyorsun biliyorum ama en cok canımı acıtan bunları bana söylemeden gerceklestırmen oluyor..Oysa en basında herseyden vazgecmıstım ben, ama sen o herseyden vazgecmıs bır kosede unutuLmus, dışlanmıs sevgı fakırı oLan benı seveceğını soyLemıstın...Bunun ıcın ne cok emek sarfedıp benı olduğum yerden cıkarmıstın; karanlıktan... Bır mum ısığıydın bana bunu biliyordum ama sen aydınlığım olacağını söylüyordun, hersey cok guzel oLacak sende sevebileceksın diyordun.
Kabuk bağlamıs yaralarım vardı benım, nasır tutmus bır kalbım Onu hıssedebilmek için kac kere yumrukLamıstım goğsumu atısını duyabıLeyım diye..En cok yalnızken onunlaydım en cok unutulmusken hıssedıyordum onu, Gercekten sevebıLırmıydım ben ? Yapabilirmiydim bunu sence ? Sen buna benı ınandırmak ıcın herseyı yaptın ve biliyormusun en sonunda ınandırmıstın benı bende sevebilecektım, benıde seven birileri olacaktı artık.. Ama ınsanlar doyumsuz, kımse elde ettikleriyle yetinmiyor artık. Hem bak sende yoksun artık sen de dayanamadın benım sevgisizliğime...
Burası yalnızlıklar sehrı..benim ıiçin kendımden baska sevenımın olmadığı bır yer...Burda bır ısık bır umıt ıcın ınsanlar birbirlerini yok edıyor..Sonsuz ıstek carpısıyor bu sehırde.. Biliyormusun bu sehır hep karanlık, aydınlığı bulamayanların sehrı burası. SokakLarı ıssız caddelerı soğuk, burda kımse kımseyı goremıyor. En fazla kendıne sığınıyor burada ınsan...Ve biliyormusun benı burdan cıkarttığında sana mınnettârdım..Ama yıne burdayım, kendımı arıyorum yıne bulamayacağım yerlerde. kalbimin parcalarını arıyorum bütün yalnızlıklarda, hayallerımın gercekLerını arıyorum yıne...
Dediğin gibi ben hayallerde yasıyorum ama biliyormusun hayal ettiklerım bunlar değildi