OxyjeN
Admin
Almanya'daki Türklerin Eğitim Sorunu ve Türk Liseleri
Almanya'daki Türklerin Eğitim Sorunu ve Türk Liseleri
Almanya'daki Türklerin Eğitim Sorunu ve Türk Liseleri
Almanya'da Türk liselerinin açılması mümkün mü veya Almanyalı Türklerin eğitim sorununa Türk liseleri çözüm olur mu? Bu soruya hayır veya evet şeklinde cevap vermeden önce, Türkleri de olumsuz etkileyen Alman eğitim sorununa yakından bakmak gerekmekte. Almanya'nın eğitim sistemi hasta. Bu doğru. Ancak bu sorunu etnik veya dini açıdan analiz etmek doğru olmaz.
SORUN BİR SOSYAL SINIF SORUNU
Alman eğitim sisteminde, başta Türkler olmak üzere, göçmenleri ötekileştirme sorunu var. Almanya'da doğup büyümelerine rağmen, hatta üçüncü nesilde bile, özellikle ortaöğrenim döneminde bir ötekileştirme yaşanıyor. Ancak sorun öncelikli olarak Almanya eğitim sisteminin orta sınıfın ihtiyaçlarına göre düzenlenmiş bir eğitim sistemi olmasında yatmakta. Alt sınıfa mensup öğrenciler, ister Türk isterse Alman olsun, eğitim sisteminin kurbanları arasında yer alıyor. Türklerin daha çok alt sosyal sınıfta yer almaları mağduriyeti daha ciddi yaşamalarına sebep olmakta. Dolayısıyla sorunu tartışırken etnik kimlik üzerinden değil, sosyal sınıf yapısı üzerinden tartışmak gerekiyor.
Alman eğitim sistemi eyaletlerin sorumluluğu altında olduğu için federal etkiye kapalı. Eyaletten eyalete farklılık arz etmekle beraber, Alman eğitim sisteminde 4. veya en geç 6. sınıftan sonra öğrenciler farklı okul türlerine ayrılıyor. Orta ve üst sınıf çocukları, Gymnasium denen ve mezunlarına yüksekokulların kapısını açan okul türüne gitmekte. Hauptschule denen ve daha çok alt sınıftan çocukların gittiği okullar adeta kendi haline terk edilmiş durumda. Türk çocuklarının çoğu bu okul türüne gittiği için kendilerini kaderine terk edilmiş görüyor. Motivasyon eksikliğine sebep olan bu durum, eğitimde başarısızlığa da yol açıyor. Buna ikinci ve üçüncü nesil Türklerin yaşadığı kimlik sorunu da eklenebilir. Türk öğrencilerin ne Türkçe ne de Almancayı yeterli bir şekilde konuşamamaları sorunu, bilim adamlarının araştırmalarının devam ettiği bir mesele. Söz konusu olan iki yarım dil sorunu.
Almanya'nın hem öğretmen açığı var hem de görev yapan öğretmenlerin yaş ortalaması ileri düzeyde. Öğretmenlik fakültelerindeki müfredat, özellikle çok sayıda Türk çocuğunun bulunduğu okullardaki gerçeklikle örtüşmemekte. Öğretmen, öğrenci merkezli değil, ders merkezli bir eğitim alıyor. Bu ise hem öğretmenin yıpranmasına hem de okuldaki şartlara göre pozisyon alamamasına sebep olmakta. Buna ek olarak öğretmen kendisini rol-model olarak görmüyor. Öğrenci beklediği ilgi ve şefkati görmeyince okula ilgisi de sönüyor.
Yukarıda belirtilen sorunlara ek olarak boşanma oranlarındaki artış, televizyon, internet ve bilgisayar oyunları gibi öğrencinin dikkatini dağıtan ve Türkiye'den de bildiğimiz kötü alışkanlıklar öğrencinin okula ilgisini olumsuz etkilediği gibi öğretmenin ve okul yönetiminin işini zorlaştırıyor.
Sorunların ele alınışında genellemelerde bulunmak bizi yanlış neticelere götürür. Almanya'nın yaşadığı eğitim sorunu altında Türkler eziliyor genellemesine temkinli yaklaşmakta fayda var. Çünkü Türk oldukları için mağdur değiller, genel mağduriyetten daha fazla etkileniyorlar demek daha doğru olur.
Türklerin açtığı Alman okulları
Almanya'da son yıllarda Türklerin açtığı okulların sayısı artıyor. 2004/2005 eğitim yılında ilkleri açılan bu okulların sayısı 20'yi geçmiş durumda. Alman özel okul kanununa göre açılan bu okullara Alman devleti yüzde 90'lara varan maddi yardımda bulunuyor. Yerel yönetimler ve okulun yer aldığı bölgedeki Alman siyasetçiler tarafından desteklenen bu okullar için, Alman basını ve üst düzey siyasetçiler, (örneğin Uyumdan Sorumlu Devlet Bakanı Maria Böhmer) hatalı olarak 'Türk okulları' ifadesini kullanıyor. Ayrıca Böhmer'in, bu okulları ziyaret etmediği halde uyuma katkısının olmadığını açıklaması talihsiz bir çıkış olmuştur. Bu yaklaşım, bu okulları yakından tanıyan Alman siyasetçi ve bürokratların gözlemleri ile çelişmekte.
Bu okullar için eğer bir tanımlama yapmak gerekirse, 'Almanyalı Türkler tarafından açılan Alman okulları' demek daha doğru olacaktır.
Almanya'nın neredeyse her eyaletinde bulunan bu okullar daha çok eğitimin önemini anlayan Türkler tarafından desteklenmekte ve okullardaki öğrencilerin ekseriyeti de Türklerden oluşmakta. Başbakan Erdoğan'ın her 'Almanya'da Türk lisesi açılsın' açıklaması, bu okullarla ilgili bir tartışmayı da beraberinde getiriyor. Henüz mezun vermemiş ve hedeflerinde yer almasına rağmen Alman öğrencilerini de kazanıp kazanmayacakları belli olmayan bu okulların önümüzdeki yıllarda sayısının artacağını söylemek mümkün. Ancak bu okulların Almanyalı Türklerin eğitim sorununa çözüm olup olmayacağı konusunda bir kanaat belirtmek için henüz erken.
Almanya'daki Türklerin Eğitim Sorunu ve Türk Liseleri
almanyadaki türklerin sorunları - almanyadaki türk okulları - almanyada türk lisesi neden açılmıyor
Almanya'da Türk liselerinin açılması mümkün mü veya Almanyalı Türklerin eğitim sorununa Türk liseleri çözüm olur mu? Bu soruya hayır veya evet şeklinde cevap vermeden önce, Türkleri de olumsuz etkileyen Alman eğitim sorununa yakından bakmak gerekmekte. Almanya'nın eğitim sistemi hasta. Bu doğru. Ancak bu sorunu etnik veya dini açıdan analiz etmek doğru olmaz.
SORUN BİR SOSYAL SINIF SORUNU
Alman eğitim sisteminde, başta Türkler olmak üzere, göçmenleri ötekileştirme sorunu var. Almanya'da doğup büyümelerine rağmen, hatta üçüncü nesilde bile, özellikle ortaöğrenim döneminde bir ötekileştirme yaşanıyor. Ancak sorun öncelikli olarak Almanya eğitim sisteminin orta sınıfın ihtiyaçlarına göre düzenlenmiş bir eğitim sistemi olmasında yatmakta. Alt sınıfa mensup öğrenciler, ister Türk isterse Alman olsun, eğitim sisteminin kurbanları arasında yer alıyor. Türklerin daha çok alt sosyal sınıfta yer almaları mağduriyeti daha ciddi yaşamalarına sebep olmakta. Dolayısıyla sorunu tartışırken etnik kimlik üzerinden değil, sosyal sınıf yapısı üzerinden tartışmak gerekiyor.
Alman eğitim sistemi eyaletlerin sorumluluğu altında olduğu için federal etkiye kapalı. Eyaletten eyalete farklılık arz etmekle beraber, Alman eğitim sisteminde 4. veya en geç 6. sınıftan sonra öğrenciler farklı okul türlerine ayrılıyor. Orta ve üst sınıf çocukları, Gymnasium denen ve mezunlarına yüksekokulların kapısını açan okul türüne gitmekte. Hauptschule denen ve daha çok alt sınıftan çocukların gittiği okullar adeta kendi haline terk edilmiş durumda. Türk çocuklarının çoğu bu okul türüne gittiği için kendilerini kaderine terk edilmiş görüyor. Motivasyon eksikliğine sebep olan bu durum, eğitimde başarısızlığa da yol açıyor. Buna ikinci ve üçüncü nesil Türklerin yaşadığı kimlik sorunu da eklenebilir. Türk öğrencilerin ne Türkçe ne de Almancayı yeterli bir şekilde konuşamamaları sorunu, bilim adamlarının araştırmalarının devam ettiği bir mesele. Söz konusu olan iki yarım dil sorunu.
Almanya'nın hem öğretmen açığı var hem de görev yapan öğretmenlerin yaş ortalaması ileri düzeyde. Öğretmenlik fakültelerindeki müfredat, özellikle çok sayıda Türk çocuğunun bulunduğu okullardaki gerçeklikle örtüşmemekte. Öğretmen, öğrenci merkezli değil, ders merkezli bir eğitim alıyor. Bu ise hem öğretmenin yıpranmasına hem de okuldaki şartlara göre pozisyon alamamasına sebep olmakta. Buna ek olarak öğretmen kendisini rol-model olarak görmüyor. Öğrenci beklediği ilgi ve şefkati görmeyince okula ilgisi de sönüyor.
Yukarıda belirtilen sorunlara ek olarak boşanma oranlarındaki artış, televizyon, internet ve bilgisayar oyunları gibi öğrencinin dikkatini dağıtan ve Türkiye'den de bildiğimiz kötü alışkanlıklar öğrencinin okula ilgisini olumsuz etkilediği gibi öğretmenin ve okul yönetiminin işini zorlaştırıyor.
Sorunların ele alınışında genellemelerde bulunmak bizi yanlış neticelere götürür. Almanya'nın yaşadığı eğitim sorunu altında Türkler eziliyor genellemesine temkinli yaklaşmakta fayda var. Çünkü Türk oldukları için mağdur değiller, genel mağduriyetten daha fazla etkileniyorlar demek daha doğru olur.
Türklerin açtığı Alman okulları
Almanya'da son yıllarda Türklerin açtığı okulların sayısı artıyor. 2004/2005 eğitim yılında ilkleri açılan bu okulların sayısı 20'yi geçmiş durumda. Alman özel okul kanununa göre açılan bu okullara Alman devleti yüzde 90'lara varan maddi yardımda bulunuyor. Yerel yönetimler ve okulun yer aldığı bölgedeki Alman siyasetçiler tarafından desteklenen bu okullar için, Alman basını ve üst düzey siyasetçiler, (örneğin Uyumdan Sorumlu Devlet Bakanı Maria Böhmer) hatalı olarak 'Türk okulları' ifadesini kullanıyor. Ayrıca Böhmer'in, bu okulları ziyaret etmediği halde uyuma katkısının olmadığını açıklaması talihsiz bir çıkış olmuştur. Bu yaklaşım, bu okulları yakından tanıyan Alman siyasetçi ve bürokratların gözlemleri ile çelişmekte.
Bu okullar için eğer bir tanımlama yapmak gerekirse, 'Almanyalı Türkler tarafından açılan Alman okulları' demek daha doğru olacaktır.
Almanya'nın neredeyse her eyaletinde bulunan bu okullar daha çok eğitimin önemini anlayan Türkler tarafından desteklenmekte ve okullardaki öğrencilerin ekseriyeti de Türklerden oluşmakta. Başbakan Erdoğan'ın her 'Almanya'da Türk lisesi açılsın' açıklaması, bu okullarla ilgili bir tartışmayı da beraberinde getiriyor. Henüz mezun vermemiş ve hedeflerinde yer almasına rağmen Alman öğrencilerini de kazanıp kazanmayacakları belli olmayan bu okulların önümüzdeki yıllarda sayısının artacağını söylemek mümkün. Ancak bu okulların Almanyalı Türklerin eğitim sorununa çözüm olup olmayacağı konusunda bir kanaat belirtmek için henüz erken.