serapmisali
Super Üye
11 Yıllık Dost Ve O
11 Yıllık Dost Ve O
11 Yıllık Dost Ve O
Aşk belki de küçük bir tutukuydu benim için.Ben büyük bir aşkın çocuğuydum ve daha ilkokul sıralarında başlamıştı kalbim sevmeye.Çocukcaydı...Büyüdüğümde bu aşk bir ölüm fermanı olmuştu.Doğum günümde yazılan...
Aradan yıllar geçmişti çocukluk aşkımı kaybedeli...
Onu gördüm en arka sırada.Bir an için içim titredi sonra kendi kendime birşeyler söyleyip onu düşünmekten vazgeçtim...
Birgün sıra arkadaşım ve 10 yıllık dostum olan kızla sohbet ediyorduk.Bir an için gözüm onun sırasına kaydı.o da bana bakıyordu.İlk kez gözgöze gelmiştik onunla...Kalbimm çıkmak üzereydi sanırım.Yüzüm yanıyordu ve büyük bir olasılıkla kızarmıştı bunu hissediyordum.Sonra güldü ve umursamazca başını çevirdi.O an kendimi oynanmış hissettim ve bir daha ona bakmama kararı aldım.
Günler haftalar geçiyordu ve ben onun yüzünü bir kez olsun görmemiştim.Aynı kapıdan içeri giriyorduk 6 saati beraber geçiriyorduk ama ben ona bakmıyordum.
O gün sınıfın kapısında selam verdi.Yüzüne bakmadan günaydın deyip içeri girdim ve yan tarafımdaki sıraya oturdu.Bütün gün bana bakıyordu herkes söylüyordu ama bir tepki vermiyordum.Umursamazca davranıyordum.son ders arka sırama geçti ve sürekli konuşmaya çalışıyordu.Bende gayet mesafeli bir tavırla onunla konuşmaya başlamıştım...
Aradan bir kaç ay geçmişti.Biz çok iyi arkadaş olmuştuk.birkaç günlük tatil başlamıştı ve son günümüzde bana hayatımda beni yıkabilecek en basit cümleyi söylemişti.`Ben gidiyorum` nereye diye bile sormadan ağlamıştım deli . gibi...
o akşam birbirimize duygularımızı açtık.muhteşem denebilecek aylar başlamıştı...1 buçuk yıl hiç ama hiç sorunsuz bir aşkımız oldu.onun bana karşı birçok yalanını yakalamıştım ama bunu asla ona hissettirmedim.Çünkü ona kıyamıyordum benim yanımda mutlu olmasını istiyordum.Eğer yüzüne söylesem benim yanımda bile olamayacaktı belki de...onun hatalarına hep susuyordum.Sevmek hep susmak sanıyordum...
3 aylık tatilimiz başlamıştı.Aramızda yolunda gitmeyen birşeyler vardı bu ikimizide mahvediyordu.Biraz ayrı kalmak ikimiz içinde iyi olacaktı.Sıradan arkadaşlar gibi görüşmeye devam edecektik ama bu çok sık olmayacaktı.Zorla ona da bunu kabul ettirdim...
o dönemde çok sevdiğim ve benim için değerli olan bir arkadaşımın bana ilgi duyduğunu öğrendim.Onunla arkadaş . olarak bile konuşmak sevdiğime ihanet olur diye onunla konuşmayı kestim.ve bu durumu sadece sıra arkadaşıma anlattım...
okullar açılıyordu ve o gün benim doğum günümdü.o gün tekrar eskisi gibi olma kararı aldık.Sevgili olduğumuzu hatırladık.
ertesi gün bana kuşku dolu gözlerle bakıyordu.bütün gün sadece sustu.sonra konuşmaya başladı.bana onu aldattığımı ve aldattığım kişiyle konuştuğunu söylüyordu.şok oldum...Söylediği isim bna ilgi duyduğu için arkadaşlığımı kestiğim insandı...Sadece sustum ve bir suçlu gibi ağladım.Ne söylediyse kabul ettim...
Bunu bütün okula duyurdu.O beni aldattı diye.Hiç kimseye birşey söylemedim.Tek gerçeği ben ve o sıra arkadaşım biliyorduk.
Biz yine ayrılmamıştık birşey bizi biraraya getiriyordu.Bir kaç hafta sonra arkadaşım benimle konuşmak istediğini söyledi.Kabul ettim.konuşmamızda onun benden ayrılmak istediğini ama bana acıdığını söyledi.o an deliye döndüm.!O kimdi ki bana acıyordu.Sıfatı neydi hayatımda ki acıma yetkisi vardı.O an büyük bir hırsla onu buldum.birkaç sorudan sonra yol buraya kadar deyip ayrıldım.Hiç ama hiç ağlamadım.kendim bile şaşırmıştım buna.Ertesi gün birşeyi öğrendim birine aşık olduğu için bunları yaşadığımızı.hazmedemedim ve gidip sordum.onayladı...Güldüm ve mutlu olman dileğim dedim tokatı basıp gittim...
içimde hep bir kuşku vardı.arkadaşıma karşı birşeyler hissettiğini düşünüyordum...kime sorduysam yok öyle birşey dedi...
şu an o zamanında 11 yılı paylaştığım insan onun kollarında...bizi o ayırdı ve şimdi onunla...
dostluğun . böyle birşey olduğunu yeni öğrendim.şimdi gözümün önünde birbirlerine sarılıyorlar.önceden onu aldattığımı sanıp bana kızanlar şimdi onlardan iğreniyorlar...Zafer benim..!
11 Yıllık Dost Ve O
Aşk belki de küçük bir tutukuydu benim için.Ben büyük bir aşkın çocuğuydum ve daha ilkokul sıralarında başlamıştı kalbim sevmeye.Çocukcaydı...Büyüdüğümde bu aşk bir ölüm fermanı olmuştu.Doğum günümde yazılan...
Aradan yıllar geçmişti çocukluk aşkımı kaybedeli...
Onu gördüm en arka sırada.Bir an için içim titredi sonra kendi kendime birşeyler söyleyip onu düşünmekten vazgeçtim...
Birgün sıra arkadaşım ve 10 yıllık dostum olan kızla sohbet ediyorduk.Bir an için gözüm onun sırasına kaydı.o da bana bakıyordu.İlk kez gözgöze gelmiştik onunla...Kalbimm çıkmak üzereydi sanırım.Yüzüm yanıyordu ve büyük bir olasılıkla kızarmıştı bunu hissediyordum.Sonra güldü ve umursamazca başını çevirdi.O an kendimi oynanmış hissettim ve bir daha ona bakmama kararı aldım.
Günler haftalar geçiyordu ve ben onun yüzünü bir kez olsun görmemiştim.Aynı kapıdan içeri giriyorduk 6 saati beraber geçiriyorduk ama ben ona bakmıyordum.
O gün sınıfın kapısında selam verdi.Yüzüne bakmadan günaydın deyip içeri girdim ve yan tarafımdaki sıraya oturdu.Bütün gün bana bakıyordu herkes söylüyordu ama bir tepki vermiyordum.Umursamazca davranıyordum.son ders arka sırama geçti ve sürekli konuşmaya çalışıyordu.Bende gayet mesafeli bir tavırla onunla konuşmaya başlamıştım...
Aradan bir kaç ay geçmişti.Biz çok iyi arkadaş olmuştuk.birkaç günlük tatil başlamıştı ve son günümüzde bana hayatımda beni yıkabilecek en basit cümleyi söylemişti.`Ben gidiyorum` nereye diye bile sormadan ağlamıştım deli . gibi...
o akşam birbirimize duygularımızı açtık.muhteşem denebilecek aylar başlamıştı...1 buçuk yıl hiç ama hiç sorunsuz bir aşkımız oldu.onun bana karşı birçok yalanını yakalamıştım ama bunu asla ona hissettirmedim.Çünkü ona kıyamıyordum benim yanımda mutlu olmasını istiyordum.Eğer yüzüne söylesem benim yanımda bile olamayacaktı belki de...onun hatalarına hep susuyordum.Sevmek hep susmak sanıyordum...
3 aylık tatilimiz başlamıştı.Aramızda yolunda gitmeyen birşeyler vardı bu ikimizide mahvediyordu.Biraz ayrı kalmak ikimiz içinde iyi olacaktı.Sıradan arkadaşlar gibi görüşmeye devam edecektik ama bu çok sık olmayacaktı.Zorla ona da bunu kabul ettirdim...
o dönemde çok sevdiğim ve benim için değerli olan bir arkadaşımın bana ilgi duyduğunu öğrendim.Onunla arkadaş . olarak bile konuşmak sevdiğime ihanet olur diye onunla konuşmayı kestim.ve bu durumu sadece sıra arkadaşıma anlattım...
okullar açılıyordu ve o gün benim doğum günümdü.o gün tekrar eskisi gibi olma kararı aldık.Sevgili olduğumuzu hatırladık.
ertesi gün bana kuşku dolu gözlerle bakıyordu.bütün gün sadece sustu.sonra konuşmaya başladı.bana onu aldattığımı ve aldattığım kişiyle konuştuğunu söylüyordu.şok oldum...Söylediği isim bna ilgi duyduğu için arkadaşlığımı kestiğim insandı...Sadece sustum ve bir suçlu gibi ağladım.Ne söylediyse kabul ettim...
Bunu bütün okula duyurdu.O beni aldattı diye.Hiç kimseye birşey söylemedim.Tek gerçeği ben ve o sıra arkadaşım biliyorduk.
Biz yine ayrılmamıştık birşey bizi biraraya getiriyordu.Bir kaç hafta sonra arkadaşım benimle konuşmak istediğini söyledi.Kabul ettim.konuşmamızda onun benden ayrılmak istediğini ama bana acıdığını söyledi.o an deliye döndüm.!O kimdi ki bana acıyordu.Sıfatı neydi hayatımda ki acıma yetkisi vardı.O an büyük bir hırsla onu buldum.birkaç sorudan sonra yol buraya kadar deyip ayrıldım.Hiç ama hiç ağlamadım.kendim bile şaşırmıştım buna.Ertesi gün birşeyi öğrendim birine aşık olduğu için bunları yaşadığımızı.hazmedemedim ve gidip sordum.onayladı...Güldüm ve mutlu olman dileğim dedim tokatı basıp gittim...
içimde hep bir kuşku vardı.arkadaşıma karşı birşeyler hissettiğini düşünüyordum...kime sorduysam yok öyle birşey dedi...
şu an o zamanında 11 yılı paylaştığım insan onun kollarında...bizi o ayırdı ve şimdi onunla...
dostluğun . böyle birşey olduğunu yeni öğrendim.şimdi gözümün önünde birbirlerine sarılıyorlar.önceden onu aldattığımı sanıp bana kızanlar şimdi onlardan iğreniyorlar...Zafer benim..!