Seni Sevmekle Meşgulüm
Seni Sevmekle Meşgulüm
Sensizlikte, kah geceler üzerime yürüdü, kah ayazlar zorladı kapılarımı.. Ama her zorlukta gözlerine sığındım, her solukta ismini haykırdım.Yalnızlığın la savaştım durdum.Belki de en gururlu savaştı benimkisi.
Silahım yoktu; Sadece seni seven yüreğimdi savaşan. Kazanan hep hasretin olsa da ben seni " sensizlikte " bile yaşatandım..
Rüzgarlarla savruldum karanlıklara, düştüm hasret çukurlarına, ezildi gözlerimde büyüttüğüm cicekler. Pes etmeden, çocuksu düşlerime yenilerini ektim.
Sensizlikte kör kuyulara itildim.
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Yüreğimi söktü arsız yalnızlıklar.
Yıkılacak gibi oldum, seni beklediğim sokaklarda.
Ama pes etmeden, her zorluğa senin sevdanla karşı durdum.
Ayrılık tepelerine tırmanırken yüreğim, hep baharımsı nefesini soludum. . .
Heybeme erimez karları, Yüreğime" sevda bilmez" ayazları doldursalar da, Vazgeçmedim senden
. . . YüReĞiNDeN. . .
Azmettim kazandım sevdamı, davacı olmadım hüzünden, kederden.
Uzaklarda olsan bile, bir nefes alışını bahar bildim ömrümde, bir gülüşünü mutluluk addettim yüreğimde. Seni severken hic durmadım, hep sana, sevdana yaşadım.İlaç bilmez acıların için, siper ettim gögsümü, fakir ömrümü.Üzülmedim seninleyken, hep mutluluk bildim gülüşünü. Aldırmadım, karanlık gecelere. Üşüdüğümde, bir yorgan misali gülen gözlerine sarılıp,
Mutluluklarına uzandım.
Yanında aldığım solukları,hep kâr saydım mutluluk envanterine.Kalem olup gözyaşlarımı akıttım, ağladım, hasretinle ıslandım ama yüreğimde hep seni yaşattım.
''''Sabır” sofrasında doyamadan kaldırıldım, sabır kıtlığı çekiyorum bu yüzden…
Nadasa bıraktım yüreğimi.. çekilmez, uzun kış gecelerinde…
Saatler, acıların en dayanılmaz olduğu anında durdu, geçmiyor… Sabahı görebilecek mi gözlerim?...
Anılarımla giriştiğim kavga’da, yine yenilgiye uğradım… Yenile yenile öğreneceğim galiba,
ayakta durabilmeyi… Ve UMUTla bakabilmeyi yarına…
“Yalnızım” diyorum… nasıl yalnızlıksa benimkisi… Bir “an”ım sensiz geçmedi, gittiğin günden beri…
“gittiğin günden beri” sahi gitmiş miydin? Beni burada, kavganın ortasında bırakıp…
Bu kadar bencil miydin ki? Bu kadar bensiz miydin..!
Esme rüzgar… Yüreğim; sonbahar da ağaçta asılı kalmış titrek ve tek yaprak… gibi…
Düşmekten değil, düşüp madde’den başka bir şey düşünmeyenlerin,
sevgi_siz insanların ayakları altında ezilmekten korkuyor…
çünkü “Sevgi”siz olmuyor hiçbir şey… Geçte olsa öğrendim bunu…
Ve her şeye rağmen. Seviyorum Seni ..
söyle hangisini reva gördün bana!?
söyle yalnızlığı mı?
söyle korkuyu mu?
söyle sabrı mı?
söyle umudu mu?
söyle sevgiyi mi?
Yalnızlığınla savaşıp,
Seni " sensizlikte " yaşatan
Bir fakir yürek oldum ömrümde.
Bir gözyası bile düşmedi hüznümde.
Neden diye sorma,
Gözlerimden düşen her gözyaşı sana idi, ölümsüz sevdana idi.
Şimdilerde,
Sen,yokken bile
Seni ölümüne sevmekle meşgulum.
Olur da acıların sararsa yüreğini,
Karanlıklar boğarsa düşlerini
Bir nefesini ver ne olur,
Yüreğimi siper eder bu can sana..
Ben, herkes kadar hiç kimseyim senin için.
Sen, hiç kimse kadar herkes.
Senden geçemeyen aklım, kendinden geçti. Kendime gelemiyorum senden.
Denedim. Meyletsin diye gönlüm başka yere. Düşsün diye gündemimden adın. Yıkılsın diye, dört başı mamur ümitsiz umutlarım. Yanıldım. Yanmışken oysa, tekrar nasıl yanardım.
Dil’de sûz, yolda iz. Nere gitsem bir başıma sonu çıkmaz.
Dönüp durunca kendi etrafımda, döndüm ve olmadığın halde geldim. İçimde bir kız çocuğu ağlıyor terkettiğim, cam fanuslar yıkılıyor sanki beynimin boşluğunda. Neresinden tutsam kalbimin ellerim kesiliyor. Aşkın yaşıyor, kalbim kan kayıplarında. Aranıyor..
Aşktan ölmekten daha çok acı verir aşkı öldürmek. “En leylim gecede ölesin tutmuş”sa, her gece leylim bana, her gece Leyla’yım sensiz.
Bir peri değilim, kuş da değilim kanatlarım yok. Ki olsa kırık dökük kalırdım. İnsanım altı üstü. Her yerim hasret. Hasretin kördüğümdür hayatıma dolanan.
Oysa ben, vaktimi gözlerinden bahsetmekle geçirmek istiyordum. Hani o bakınca, varlığımın anatomisini ayaklarının altına seren; sen bilmeden, ağlamaklı bir sevincin hücrelerime kadar sokulduğu gözlerinden.
Gamzene başkası dokunuyorsa, nereden bileceksin, gülüşüne bin gülüşü feda edeceğimi..
Sensizlikte, kah geceler üzerime yürüdü, kah ayazlar zorladı kapılarımı.. Ama her zorlukta gözlerine sığındım, her solukta ismini haykırdım.Yalnızlığın la savaştım durdum.Belki de en gururlu savaştı benimkisi.
Silahım yoktu; Sadece seni seven yüreğimdi savaşan. Kazanan hep hasretin olsa da ben seni " sensizlikte " bile yaşatandım..
Rüzgarlarla savruldum karanlıklara, düştüm hasret çukurlarına, ezildi gözlerimde büyüttüğüm cicekler. Pes etmeden, çocuksu düşlerime yenilerini ektim.
Sensizlikte kör kuyulara itildim.
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Yüreğimi söktü arsız yalnızlıklar.
Yıkılacak gibi oldum, seni beklediğim sokaklarda.
Ama pes etmeden, her zorluğa senin sevdanla karşı durdum.
Ayrılık tepelerine tırmanırken yüreğim, hep baharımsı nefesini soludum. . .
Heybeme erimez karları, Yüreğime" sevda bilmez" ayazları doldursalar da, Vazgeçmedim senden
. . . YüReĞiNDeN. . .
Azmettim kazandım sevdamı, davacı olmadım hüzünden, kederden.
Uzaklarda olsan bile, bir nefes alışını bahar bildim ömrümde, bir gülüşünü mutluluk addettim yüreğimde. Seni severken hic durmadım, hep sana, sevdana yaşadım.İlaç bilmez acıların için, siper ettim gögsümü, fakir ömrümü.Üzülmedim seninleyken, hep mutluluk bildim gülüşünü. Aldırmadım, karanlık gecelere. Üşüdüğümde, bir yorgan misali gülen gözlerine sarılıp,
Mutluluklarına uzandım.
Yanında aldığım solukları,hep kâr saydım mutluluk envanterine.Kalem olup gözyaşlarımı akıttım, ağladım, hasretinle ıslandım ama yüreğimde hep seni yaşattım.
''''Sabır” sofrasında doyamadan kaldırıldım, sabır kıtlığı çekiyorum bu yüzden…
Nadasa bıraktım yüreğimi.. çekilmez, uzun kış gecelerinde…
Saatler, acıların en dayanılmaz olduğu anında durdu, geçmiyor… Sabahı görebilecek mi gözlerim?...
Anılarımla giriştiğim kavga’da, yine yenilgiye uğradım… Yenile yenile öğreneceğim galiba,
ayakta durabilmeyi… Ve UMUTla bakabilmeyi yarına…
“Yalnızım” diyorum… nasıl yalnızlıksa benimkisi… Bir “an”ım sensiz geçmedi, gittiğin günden beri…
“gittiğin günden beri” sahi gitmiş miydin? Beni burada, kavganın ortasında bırakıp…
Bu kadar bencil miydin ki? Bu kadar bensiz miydin..!
Esme rüzgar… Yüreğim; sonbahar da ağaçta asılı kalmış titrek ve tek yaprak… gibi…
Düşmekten değil, düşüp madde’den başka bir şey düşünmeyenlerin,
sevgi_siz insanların ayakları altında ezilmekten korkuyor…
çünkü “Sevgi”siz olmuyor hiçbir şey… Geçte olsa öğrendim bunu…
Ve her şeye rağmen. Seviyorum Seni ..
söyle hangisini reva gördün bana!?
söyle yalnızlığı mı?
söyle korkuyu mu?
söyle sabrı mı?
söyle umudu mu?
söyle sevgiyi mi?
Yalnızlığınla savaşıp,
Seni " sensizlikte " yaşatan
Bir fakir yürek oldum ömrümde.
Bir gözyası bile düşmedi hüznümde.
Neden diye sorma,
Gözlerimden düşen her gözyaşı sana idi, ölümsüz sevdana idi.
Şimdilerde,
Sen,yokken bile
Seni ölümüne sevmekle meşgulum.
Olur da acıların sararsa yüreğini,
Karanlıklar boğarsa düşlerini
Bir nefesini ver ne olur,
Yüreğimi siper eder bu can sana..
Ben, herkes kadar hiç kimseyim senin için.
Sen, hiç kimse kadar herkes.
Senden geçemeyen aklım, kendinden geçti. Kendime gelemiyorum senden.
Denedim. Meyletsin diye gönlüm başka yere. Düşsün diye gündemimden adın. Yıkılsın diye, dört başı mamur ümitsiz umutlarım. Yanıldım. Yanmışken oysa, tekrar nasıl yanardım.
Dil’de sûz, yolda iz. Nere gitsem bir başıma sonu çıkmaz.
Dönüp durunca kendi etrafımda, döndüm ve olmadığın halde geldim. İçimde bir kız çocuğu ağlıyor terkettiğim, cam fanuslar yıkılıyor sanki beynimin boşluğunda. Neresinden tutsam kalbimin ellerim kesiliyor. Aşkın yaşıyor, kalbim kan kayıplarında. Aranıyor..
Aşktan ölmekten daha çok acı verir aşkı öldürmek. “En leylim gecede ölesin tutmuş”sa, her gece leylim bana, her gece Leyla’yım sensiz.
Bir peri değilim, kuş da değilim kanatlarım yok. Ki olsa kırık dökük kalırdım. İnsanım altı üstü. Her yerim hasret. Hasretin kördüğümdür hayatıma dolanan.
Oysa ben, vaktimi gözlerinden bahsetmekle geçirmek istiyordum. Hani o bakınca, varlığımın anatomisini ayaklarının altına seren; sen bilmeden, ağlamaklı bir sevincin hücrelerime kadar sokulduğu gözlerinden.
Gamzene başkası dokunuyorsa, nereden bileceksin, gülüşüne bin gülüşü feda edeceğimi..