Senden neden ayrılıyorum?
Senden neden ayrılıyorum?
Uzun uzun düşündüm aslında, senin haberin yoktu ama geceler boyu ağladım. Senden ayrılmaya karar vermek kolay değildi ama bu ilişkiyi sırtımda daha fazla taşıyacak gücü bulamadım. Bunlar sana son sözlerim….
http://db2.stb.s-msn.com/i/3C/51FE9E245245A913832A614A59ADA.jpg
Sana içimdeki kaosu anlatacağım ve göreceksin ki; bu ilişkiyi bitirmek için en temel sebepleri taşıyorum ruhumda ve bizde!
Bir insan neden biriyle birlikte olur? Sadece sevdiği için mi? Peki, neden birini sever, sebepsiz mi? Ben seni neden sevdiğimi kendime açıklayamadığımda, bu sevgiyle ilgili kuşkuya düştüm. Bir şeyi yapmanın nedenini bilmiyorsan, yapmak anlamını kaybetmez mi?
Anlamını kaybeden tek şey sana olan sevgim değil ki; seni sevmek eylemi, benim ömrümdü… Hayatımın anlamını kaybetmiş gibiydim. Uzun uzun düşündüm. Sende hoşlandığım, beğendiğim her noktayı, her parçayı saydım, sıraladım, listeledim, karşıma koydum.
Ardından bu sevgiyi baltalayan duygularımı bulup çıkardım derinden. Kendimi senin yanında güvende hissetmediğimi fark ettim. Şöyle sırtımı dayayıp bir an soluklanmak istesem, bıraksam kendimi, boşluğa düşecektim. Belki düşmezdim, belki tutardın ama bana bunu hissettirmemiş olman bile yeterince büyük bir eksik değil mi?
Sözlerimi yanlış anlama, seni kötülemeye, yargılamaya çalışmıyorum, sadece hissettiklerimi paylaşıyorum.
Sonra daha derin bir soru çıktı karşıma: Güvenmediğin birini, gerçekten ne kadar sevebilirsin? Hep bir yanı eksik kalmaz mı? Su alan gemi gibi, mutlaka bir gün batmaz mı?
Senin, benim sevgimden beslendiğini, hayatına bu güçle çeki düzen verdiğini fark ettim. Bu güzel ama benden aldıkların, benden eksilenler haline gelmiş, onu görünce şaşırdım. O zaman ben kendimi sevmekten vazgeçmiş değil miyim?
Kendimi sevemezken, başka birini sevmeyi nasıl becerebilirim? Sana olan sevgimi kusurlu, eksik ve sağlıksız buldum sonunda ve bu kadar yarım kalmış bir duygunun, gerçek sevgi olmadığına karar verdim.
Sensiz kalınca düşeceğim yalnızlık korkusu, tek başına hayata tutunamama korkusu yüzünden, her ikimizin hayatını da ele geçirdiğimi gördüm. Seni gerçekten sevmek için, gitmeye karar verdim. Belki hiç anlamayacaksın söylediklerimi, belki bu satırları okurken hak vereceksin ama sorarsın belki diye yazmak istedim. Senden, seni sevmeyi beceremediğim için ayrılıyorum, özür dilerim….
Uzun uzun düşündüm aslında, senin haberin yoktu ama geceler boyu ağladım. Senden ayrılmaya karar vermek kolay değildi ama bu ilişkiyi sırtımda daha fazla taşıyacak gücü bulamadım. Bunlar sana son sözlerim….
http://db2.stb.s-msn.com/i/3C/51FE9E245245A913832A614A59ADA.jpg
Sana içimdeki kaosu anlatacağım ve göreceksin ki; bu ilişkiyi bitirmek için en temel sebepleri taşıyorum ruhumda ve bizde!
Bir insan neden biriyle birlikte olur? Sadece sevdiği için mi? Peki, neden birini sever, sebepsiz mi? Ben seni neden sevdiğimi kendime açıklayamadığımda, bu sevgiyle ilgili kuşkuya düştüm. Bir şeyi yapmanın nedenini bilmiyorsan, yapmak anlamını kaybetmez mi?
Anlamını kaybeden tek şey sana olan sevgim değil ki; seni sevmek eylemi, benim ömrümdü… Hayatımın anlamını kaybetmiş gibiydim. Uzun uzun düşündüm. Sende hoşlandığım, beğendiğim her noktayı, her parçayı saydım, sıraladım, listeledim, karşıma koydum.
Ardından bu sevgiyi baltalayan duygularımı bulup çıkardım derinden. Kendimi senin yanında güvende hissetmediğimi fark ettim. Şöyle sırtımı dayayıp bir an soluklanmak istesem, bıraksam kendimi, boşluğa düşecektim. Belki düşmezdim, belki tutardın ama bana bunu hissettirmemiş olman bile yeterince büyük bir eksik değil mi?
Sözlerimi yanlış anlama, seni kötülemeye, yargılamaya çalışmıyorum, sadece hissettiklerimi paylaşıyorum.
Sonra daha derin bir soru çıktı karşıma: Güvenmediğin birini, gerçekten ne kadar sevebilirsin? Hep bir yanı eksik kalmaz mı? Su alan gemi gibi, mutlaka bir gün batmaz mı?
Senin, benim sevgimden beslendiğini, hayatına bu güçle çeki düzen verdiğini fark ettim. Bu güzel ama benden aldıkların, benden eksilenler haline gelmiş, onu görünce şaşırdım. O zaman ben kendimi sevmekten vazgeçmiş değil miyim?
Kendimi sevemezken, başka birini sevmeyi nasıl becerebilirim? Sana olan sevgimi kusurlu, eksik ve sağlıksız buldum sonunda ve bu kadar yarım kalmış bir duygunun, gerçek sevgi olmadığına karar verdim.
Sensiz kalınca düşeceğim yalnızlık korkusu, tek başına hayata tutunamama korkusu yüzünden, her ikimizin hayatını da ele geçirdiğimi gördüm. Seni gerçekten sevmek için, gitmeye karar verdim. Belki hiç anlamayacaksın söylediklerimi, belki bu satırları okurken hak vereceksin ama sorarsın belki diye yazmak istedim. Senden, seni sevmeyi beceremediğim için ayrılıyorum, özür dilerim….