[Hülya]

Papatyalar Ağlar mı?

Çok kücüktüm. O'nu tanıdığımda. Kimi zaman büker
boynunu hüzünlenir. Kimi zaman içine kapanır
gizemLidir. SevincLidir kimi zaman da. Açılır saçılır
neşe verir etrafa... Çok mutludur.
Kimden mi söz ediyorum????

Papatyadan tabii ki... Hani gençliğimizin baharında
bize öteki yüzünü gösteren sırdaşımız arkadaşımız
ümitlerimiz olan papatyadan.

Seviyor...Sevmiyor...Derken bize yaranabildi mi sanki?
Yolup bir kenara atmadık mı?
Kimi zaman kızmadık mı küsmedik mi?
Önde olan hep bizim duygularımızdı.
Ama o bize hiç küsmedi kırılmadı.
Vefasını hiç esirgemedi. Üstelik hep gülümsedi ve boyun büktü önümüzde. Onun da ağlayabileceğini hiç düşündünüz mü?

Yağmur dışında papatyaları sulayan nedir sizce?
Tabii ki gözyaşlarıdır.
Yani papatyaların kendi gözyaşları..

Bu gözyaşlarını farkedenler de çiçek ruhundan anlayan
duyarlı ve hassas kimselerdir. Güneşin doğuşunu
doğanın uyanışını çoğumuz izlemişizdir. Kurtlar
kuşlar ve çiçekler de uyanır güneşle birlikte. Tabii
bir de bizim Papatya. Ama bayan Papatya herkesten
gizlediği Expressini kederlerini hüzünlerini
üzerinden atıp çevreye neşeli görünme çabasındadır.
Ağlamak ve rahatlamak ister

Üzerinde ki çiğ taneleri gözyaşı olmuştur ona. Ağla
papatya... Ne olur sıkma kendini. Koy ver gitsin
gözyaşlarını... Ağla...

Siz hiç ağlayan papatya gördünüz mü? Çiğ tanelerinin
papatyanın beyaz yaprakları arasından süzülmesi neye
benzer bilir misiniz? Tabii ki çok güzel bir hanımın
uzun kirpikleri arasından dökülmeye çalışan
gözyaşlarına... Eğer bu anı görseydiniz eminim ki
etkisinden hiç kurtulamazdınız...!!!