[Behiye]

Hikayem Kanıyor



Gidişin bir kurşun misali hızlı ve soğuk oldu (!)
Arkandan bakakaldım sadece ...
Zaman durdu (...)

Kelimelerim yenik !
Kelimelerim ses/siz !
Bütün sesli harflerimi ç/aldın gittin sen ...
Kurduğum en güzel cümlerimi devrikleştirdin !
Öznesiz bıraktın satır başlarımı ...
Yarım bıraktın kurduğum hikayeyi !
Oysa ana fikrimdin sen !
Anlatmak istediğim mutlu son/umdun ...

Di'li geçmiş zamanda terk edip gittin düşüncelerimi ...
Seni yazıcakken her bir beyaz sayfaya karaladında gittin sen/li kelimelerimi ...
S/beni benden aldın !

Çare/sizim !
En büyük yenilgiyi yaşıyor bedenim !
Kan kırmızı yazıyor kalemim özenle seçilmiş harfleri ...
Hikayem kanıyor !
K A N I Y O R U M !
K A N I Y O R U M !
K A N I Y O R U M !
K A N I Y O R U M !

Kan kaybediyor K A L B İ M ...
Damla damla kanıyor kesdiğin yerden m u t l u l u ğ u m ...
Mutsuzluk kaplıyor duvarlarımı !
Artık karanlıkdayım !!!

Hüzün çöküyor bu eve ...
Dört bir tarafım harp yara bere içinde ... !

Sanki masallarda ki o kötü cadı gelmiş !
Elindeki değenekle büyüyü bozmuş !
Avucumun içine parçalanmış kalbimi koyup senide yanına alıp çekip gitmişti ...
...
Zindana hapis edilmiş o prensesden hiç bir farkım yok !!!
Gelmeni bekliyorum sessizce ...
Elimdeki zehirli hançeri saplamadım hala gözlerime ...
Hani olurya belki masalım/ız mutlu son/la biter diye !
D İ R E N İ Y O R U M !!!
D İ R E N İ Y O R U M !!!
D İ R E N İ Y O R U M !!!
D İ R E N İ Y O R U M !!!
d i r e n i y o r u m