[KlaS]

Güz Akşamlarında Sarıl Bana

Güz Akşamlarında Sarıl Bana
esaslı sevda - sevda dedigin - sevda karasına düşmek

Güz serinliği düşmüş üstüme
Çiğ yağmış omuzlarıma
Ve ürperten dalgalar
Şimdi Üst üste vuruyor sığlığıma
Korkuyorum üşümekten
Bir kez daha dayanamam sensizliğe
Sarıl bana üşüyorum

Bilirsin değil mi
Güz güneşi mütevazidir
Cazibelidir aranır ya
Yanağında gamzen gibi
Ben ışığında sana karışırım
gözlerimi gözlerine
Hapsettiğimde
İçinden yaşamın her rengini
Bulurum! ...
Sevi geçen
Sen geçen
Seni yazan
Hasret kokan
Masalımsı şehir kaldırımlarında
kurulmuş isli şamdanlı masalarda
Binlerce aşığın sevda izdüşümü
Hepsinin ayrı olsa da hikayeleri
Özlemleri aynı
Ve Vuslatsız göz yaşları
Siyah beyaz Tanıdık resimlerde
Beyaz düşlerine al beni
İki yürek bir beden
Bul beni, çöz beni

Dolunayın vakti şimdi
Semada tutku dolu gecelerde.
Sigarasız kalmış bir tiryaki gibi
Bağlandığım vazgeçilmezim
Bunu fark ettiğin zaman
İşte o zaman
benliğinin elinden kayıp gittiği anı.
Rüzgarla birlikte uzaklara uçtuğunu
Şans eseri olsa bile geri gelemeyeceği zamanı
Düşlersin! ..Ya,,.. yakarsım bir cigara
An ölür can ölür ya
Gecenin siyah vaktidir şimdi…
Sokul bana….Üşüyorum

Gölgenle yürümekten yorulursan
Zamana yenilmeden
Yanımda olsan, sana dokunsam
Elini tutsan, sana sarılsam
Hep sende kalsam Yar
Saç tellerin üşümeden şakaklarında
Son güz akşamlarının birinden
Maral gözlerinde kalsam
Bir gülücük yollasan yüreğime
Ve ben her yürek atışımda bir kez daha
Senin olsam
Yarana melhem olsam
Ve
Sen olsam…
Kuruyan leblerine
Kerbelada su olsam
Susmasan…

Aslan Baykara