[Gripin]

Düşümün Cam Kırıkları

Düşümün Cam Kırıkları
Düşümün Cam Kırıkları,Ertelenmiş yarınlar, Ramazan Boran şiirleri

Tırpan yemiş bir sanrı gibidir benim sana kurduğum cümlem
Sen,biçâremin en kahraman masal çocuğu
Gecenin koynunda bıraktığım,en ağır uykumsun
Ezilen kabuslardan korunduğum tılsımlı bir cevşen gibi takıyorum seni
Düşlerimin zavallı boynunda,çarmıha gerilmiş gibi asılı
Bayat bir hayatın en çorak yerinde toprağa düşen terim
Yırtıp geçemediğim âfakımsın
Ölmüş dediğin ruhumun od’unu alevlendiren çıngımsın
Dokuzunda gelmezsen ölü doğacak içimdeki çocuk
Elemin şevkatsiz kollarında emanetim
Maziye sürüldüğüm hicran yüklü yolculuktan
Maveralardan dönülmez sandığım seferimsin
Öksüz kentimin ıssız limanlarında yetim bıraktığım

Ertelenmiş yarınlarıma kin kusturan
Ve hayallerimin merkezini delik deşik eden kurşun gibisin
Üstüme üşüşen
Dert istilasına karşı karargah kurduğum mekanımsın
Gözüm hep tetikte

Canımın çekirdeğinde can çekişen ayrılığımsın
Vuslat anına senden çabuk yetişmesin ölüm
Bir emare yokmudur
Yaklaşsan ve değsen usulca gölgeme ey rüzgar
Işıklar sussun,aşiyan gölgeler sussun
Amadeyim, öfkeli ve deli deli esmene
Es ki yıkılsın hücrem
Zavallı yurduma bir gülmezmisin

Senden sonra…
Cehennemden güç almış güneş gaddar ve kızgın
Ay ışığına çelme takar,yansıyan yüzünü göremem bu ne vaziyet
Bilmezmisin
Zûhur etti bir bir alâmet gözümde
Ha koptu ha kopacak kıyamet

Ramazan Boran