[Bahar]

Çarmıha Gerildi Sevgi

Çarmıha Gerildi Sevgi
Çarmıha Gerildi Sevgi - Sevgi Özlem Özcü - (qizLi özNe) şiirleri

Uçurtmanın gizemli yolculuğudur
Yanaklarından süzülüşler...
Bir çocuğun elinden her kaçışımda
Kirpiğinin yekpare dallarına asılırım...

Görsen bir...
Ah bir sevsen...
Ağıtlar notalanır dudaklarımda
Balzac’ın vadilerinde zambak olur
Masallarımda sen kokan finaller…

Ah mor menekşem,
Adına zincirlenmiş bütün gözler
Görsen nasıl kem...
Ve nasıl sefil şiir diye çektiğim sancılar...
Gözlerimin altındaki
Mor halkadır
Yaralı yıllarımın arasında büyüyen acılar...

Yıpranmış notalarımın sol anahtarı;
Ah bir bilsen,
Yüreğimden nasıl yırttın can damarımı
Ve nasıl siyah yakarış bu...
Heykel gibi durma öyle
Veresiye sevmelerinin aybaşı vakitleridir bu serenat...
Duyarsın değil mi?
Sesim kapında ağlayan serçe
Beklemelerdeyim
Şehrinin meydanında çarmıha gerilmiş en yüce sevgiyim...

Zikir diye inandığım tek doğru adınken,
Her gece lütfun olmuş bu derin matem
Sarılırken dualarıma seccadem...

Sürmelim...
Cümle olsam dudaklarında sus payı,
Ve yalnızlıkların toplamı kadar
Rasyonel sayı gibi süzülsem zamanın tümcesinde...
Kurşuna dizersin karanlığımı da
Bilirim ki yine
Gelip bulursun beni
Çaresizliğimin intihara durduğu her an’da...

“ gizli özNe “

Sevgi Özlem Özcü